thiv56_1437.jpg

Για  μια  κοσμική  άνεση  χάθηκε  η  ψυχική  ανάσα. Διπλές  κλειδωνιές  στις  εξώθυρες  αλλά  και  στις  θύρες  τις  καρδιάς

Τα  επιτεύγματα  τα  καταπληκτικά  της  επιστήμης  δεν  εκτόξευσαν  και  τον  πνευματικό  άνθρωπο  προς  τα  άνω.Στη  Βόρεια  Ευρώπη  και  στη  βόρεια  Αμερική  υπάρχουν  πολλές  ευκαιρίες  κι’ ευκολίες, μεγάλες  ανέσεις  κι άφθονες  πολυτέλειες, αλλά  οι  άνθρωποι  έχουν  τον  ψυχολόγο, ψυχαναλυτή ή ψυχίατρο  συχνά  πολύ  κοντά  τους.

Επιθυμούν  πολλά, κατορθώνουν  λίγα  και  μειονεκτούν  νοσηρά. Η υπερτροφία  του  νου, η  υπερευαισθησία  του  συναισθήματος, η  κακή  αγωγή, η  ελλιπής  παιδεία, η  ανεπάρκεια  εμπειρίας  και  βιωμάτων  δημιουργεί  διχασμό, πνευματική  ανισορροπία  κι’ αναπηρία.

Ο  άνθρωπος  παρασυρμένος  θέλει  αυτό  που  δεν  μπορεί  και  τότε  κακιώνει, ζηλοφθονεί, μαραζώνει.

Η  απαιτητική υπερφίαλη  και  παράλογη  κοινωνία  μας  θέλει  άλλο  να  είμαστε  κι’ άλλο  να  φαινόμαστε. Αυτή  η  υποκριτική  στάση  κουράζει, στενοχωρει  και  τελικά  θλίβει. Τελικά  άλλο  επιθυμεί  κατά  βάθος  ο  άνθρωπος  κι’  άλλο εκφράζει  και  δείχνει.

Αυτή  η  ανειλικρίνεια  είναι  ρωγμή  σοβαρή  που  μπορεί  να  οδηγήσει  σε  κατάθλιψη. Δεν  είναι  καλή  υπακοή  αυτό  στο  περιρρεον  ανισόρροπο  κακό. Η  δεν  είναι  ασφαλώς  η βιαστική  φυγή  η  επιπολαιη  αλλαγή, ο  ενδοτικός  συμβιβασμός, η  παραδοχή  της  μετριότατος.

Χρειάζεται  προσοχή  και  προσευχή, γενναιότητα  και  τιμιότητα, ειλικρίνεια  και  σεβασμός  αυτογνωσία  και  αυτοέλεγχος.

Τα  πάθη  είναι  κύρια  αιτία  του  προσωπικού  μας  προβλήματος  κι’   όχι  τόσο  η  παλιοκοινωνία. Αλλαγή  πρώτιστα  χρειάζεται  ο  εαυτός  μας.

μ. Μ

Advertisements