Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Posts Tagged ‘ελλάδα’

 

 

 

 

 

 

ΕΣΤΙΑ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ

 

ΜΗ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ

Β. ΗΠΕΙΡΟΥ 47 ΜΑΡΟΥΣΙ

ΤΗΛ. 210-8025211

Αμαρούσιον 23-6-2012

Ενημέρωση, εγρήγορση, προσευχή!

Με υπουργική απόφαση του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, εν μέσω υπηρεσιακής Κυβέρνησης Πικραμένου, στό πλαίσιο υιοθέτησης καί εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 2252/2004 του Συμβουλίου της Ευρωπαικής Ενωσης επιβάλλεται «δημοκρατικώ τώ τρόπω» η αντικατάσταση της αστυνομικής μας ταυτότητας μέ νέου τύπου ταυτότητα.

Στο δελτίο τύπου του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη της 14ης Ιουνίου δέν αναφέρεται ο όρος «Κάρτα του Πολίτη» αλλά «διαδικασίες έκδοσης νέου τύπου δελτίου αστυνομικής ταυτότητας των Ελλήνων πολιτών σε εσωτερικό και εξωτερικό».

Και λίγο πιο κάτω το δελτίο τύπου αναφέρει ότι «θα έχει τη μορφή πιστωτικής κάρτας με χαρακτηριστικά ασφαλείας και επίσης θα αναγνωρίζεται και ως ταξιδιωτικό έγγραφο σε εσωτερικό και εξωτερικό»…

ΠΕΡΙΣΣΌΤΕΡΑ

http://psigmataorthodoxias.blogspot.gr/2012/06/blog-post_24.html

Read Full Post »

Read Full Post »

 

Μέσα σε ένα κλίμα ζοφερό για την πατρίδα μας, κλίμα αβεβαιότητος και απελπισίας πολλάκις και εκεί που νομίζει κανείς, ότι όλα χάνονται, έρχεται η πραγματικότητα να μας βεβαιώση, ότι η αντίστροφη μέτρηση έχει ήδη αρχίσει μέσα από μια σθεναρή αντίσταση, που πηγαίνει κόντρα στον οδοστρωτήρα, ο οποίος θέλει να ισοπεδώση τα πάντα και κυρίως να κάμψη τις ψυχικές αντοχές.

Αυτή η αντίσταση, άρχισε ήδη, ως ένα ρεύμα ποταμού που θα αρδεύση, ο,τι άφησε ξερό και άνυδρο σ’ αυτό τον τόπο η λαίλαπα που μέχρι τώρα αγωνίστηκε με λύσσα και πάθος ανίερο, για να ξεθεμελιώση τα ιερά θέμεθλα αυτού του τόπου και να ξερριζώση τα αιωνόβια πνευματικά δένδρα, που με τον ίσκιο τους, ανέπαυσαν και αναπαύουν τον Λαό.

Αυτό το ρεύμα όμως έρχεται να παρασύρη, και ως μία μεγάλη πνευματική δύναμη όλες τις προσπάθειες, οι οποίες ως σκοπό έχουν, να συνεχίσουν το διαβρωτικό έργο των αντιθέων και ανθελλήνων, ημετέρων και ξένων, οι οποίοι παρά τις διαβεβαιώσεις της αδεκάστου ιστορίας, ότι «του Έλληνα η ψυχή ζυγό δεν υπομένει», προσπαθούν απεγνωσμένα να βρουν τρόπους, ώστε να πλήξουν του γένους μας τα ιερά και τα όσια.

Ήδη όμως παρεσύρθησαν από την ορμή της αντίστασης, η οποία προβάλλεται με σθένος και νεανικό σφρίγος και δεν απομένει παρά ο τελικός καταποντισμός τους, ώστε άπαξ δια παντός να κατανοήσουν, ότι στην Ελλάδα και οι πέτρες κάποια στιγμή ανθίζουν.

Ο λόγος της Αγίας Γραφής ο αναφερόμενος σε άλλη περίπτωση «σκληρόν σοι προς κέντρα λακτίζειν»(Πραξ. κστ , 14), θεωρώ, ότι πρέπει να επαναληφθή τόσο δυνατά και προς αυτούς, προς αυτά τα κέντρα που επανειλημένως, πλην ανεπιτυχώς, επεχείρησαν να αλώσουν τον τόπο μας.

Ναι, γνωρίζω, ότι πολλές φορές φτάσαμε στα όριά μας, ακουμπήσαμε στο χώμα, χάσαμε τα υλικά αγαθά, μείναμε μόνοι, δεν είχαμε ούτε να φάμε, όμως αντέξαμε.

Ξέρει ο Έλληνας να ζη κόβοντας, όπως χαρακτηριστικά λέγει, μια ελιά στα τέσσερα. Όμως τα καταφέρνει, αφού γνωρίζει ότι, «ουκ επ’ άρτω μόνο ζήσετε άνθρωπος…»( Ματθ δ ,4).

Γνωρίζω, ότι έσπρωξαν τις νεώτερες γενηές σε μια ψεύτικη ευμάρεια και πλάνα ζωή και προσπάθησαν να κάνουν μαλθακά τα παιδιά μας, σκορπίζοντας στον ουρανό μαύρα σύννεφα και δημιουργώντας γκρίζους ορίζοντες.

Γνωρίζομε όλοι, ότι επί τόσα χρόνια δηλητηριάζουν τις ψυχές με το φαρμάκι του μίσους εναντίον των αξιών και θεσμών, που κρατούν το οικοδόμημα της πατρίδος μας και αποτελούν τους συνεκτικούς δεσμούς μεταξύ μας, αλλά και τους συνδετικούς κρίκους με τις γενηές που πέρασαν και αγωνίστηκαν για να μας παραδώσουν αυτούς τους πνευματικούς θησαυρούς.

Όμως υπελόγισαν λάθος τα πράγματα και συνεχίζουν να κάνουν τα ίδια σφάλματα, τα οποία τελικώς θα καταστρέψουν τις ιοβόλες γλώσσες τους και θα συντρίψουν τις υπερφίαλες κεφαλές τους. Και πάλι τους υπενθυμίζομε το Αγιογραφικόν «… αυτός σου τηρήσει κεφαλήν, και συ τηρήσεις αυτού πτέρναν»(Γεν. γ 15).

Όταν το δηλητήριο εισέρχεται στο σώμα, εκείνο (το σώμα) αντιδρά και χρησιμοποιεί τα αντισώματα που διαθέτει, για να το εξουδετερώση. Κάποιοι οργανισμοί δεν τα καταφέρνουν, διότι τα αντισώματα που διαθέτουν, δεν είναι ισχυρά.

Όμως ο οργανισμός του γένους μας, απέδειξε διαχρονικά, ότι διαθέτει τόσα και τόσο ισχυρά αντισώματα τα οποία όχι μόνο το όποιο δηλητήριο εξουδετερώνουν, αλλά και αντοχές ισχυρότερες προσφέρουν, προκειμένου να αντέξη σε δυνατότερες επιθέσεις των ιοβόλων όφεων, στο μέλλον.

Και το λέγω αυτό, διότι θα είναι ουτοπία να πιστέψωμε, ότι θα σταματήσουν και στη συνέχεια, οι ορκισμένοι εχθροί της πατρίδος μας, να εκτοξεύουν τα βέλη τους εναντίον μας.

Δυστυχώς, γι’ αυτούς, εμείς, ως έχει ευστόχως πολλάκις ειπωθή, είμαστε φυλή και ρίζα δυνατή, ράτσα ανθεκτική. Περνάμε από το καμίνι και βγαίνομε ακέραιοι, χωρίς να μας έχουν καν αγγίξει οι φλόγες.

Φτάνομε στον βυθό και κρατάμε την αναπνοή μας, όσο χρειασθή, χωρίς να δημιουργηθή βλάβη στον εγκέφαλό μας και στον εσωτερικό μας κόσμο.

Φτάνομε στην άκρη και ενώ όλοι πιστεύουν, ότι ο βράχος θα μας συντρίψη, εμείς αντιστρέφομε την κατάσταση και ξαναγράφομε την ιστορία από την αρχή, χρησιμοποιώντας ως ύλη τις θυσίες και τα αίματα των προγόνων μας και ως ισχυρή γραφίδα την δική μας θέληση και το δικό μας πείσμα, για να ζήσωμε και να κρατηθούμε θαλεροί μέχρι της συντελείας του αιώνος, γιατί αυτό είναι το ριζικό μας.

Γι’ αυτό είμαστε ξεχωριστοί, δεν μοιάζομε με κανένα λαό. Δεν γινόμαστε «κιμάς», όπως έλεγε και ο Μακαριστός Χριστόδουλος στην κρεατομηχανή, που θέλουν να μας βάλλουν, γιατί απλούστατα δεν μπαίνομε, δεν μας χωράει, δεν είναι για τα μέτρα μας, αλλά για τα δικά τους, αφού πάντοτε σε σχέση με μας «εμετρήθησαν, εζυγίσθησαν και ευρέθησαν ελλιπείς…».

  1. Και τώρα γνωρίζω, ότι θα με ρωτήσετε, και εύλογα, γιατί τα έγραψα όλα αυτά, ενώ οι περισσότεροι ζουν σε κλίμα υφέσεως εξ αιτίας των γεγονότων που εξελίσσονται και διαδραματίζονται γύρω μας. Σας απαντώ.
  2. 1. Διότι αυτά πιστεύω ακράδαντα και ουδέποτε έπαψα να είμαι αισιόδοξος, αφού ζει Κύριος ο Θεός και ουδέποτε μας εγκατέλειψε παρά τα όποια ελαττώματα και ατοπήματά μας. Γιατί λοιπόν, να μας εγκαλείψη και τώρα; «Σοι μόνω αμαρτάνομεν Κύριε… αλλά και σοι μόνω λατρεύομεν…». (Ευχή Εσπερινού Γονυκλισίας)

2. Διότι αυτό βεβαιώνει η ιστορική πραγματικότης. Πότε δεν μας πολέμησαν με μανία; Αιώνες αγωνίζονται να μας τσακίσουν, να μας αποδυναμώσουν, να αλλοιώσουν την ψυχοσύνθεσή μας, τα χαρακτηριστικά μας.

Αιώνες αγωνίζονται να ξερριζώσουν την πίστη μας, τις αξίες μας, την ενότητά μας, την γλώσσα μας, την αγάπη μας στον τόπο μας. Πήτε μου, σας παρακαλώ, τι κατάφεραν;

Σε αιώνες σκλαβιάς διατηρήσαμε αναλλοίωτα τα υποστατικά μας ιδιώματα και λαμπρότερα τα αναδείξαμε. Η δράση τους, προκάλεσε την δική μας αντίδραση και μας έμαθε, να χρησιμοποιούμε τις κατάλληλες τακτικές, για να έχωμε πάντοτε «το επάνω χέρι».

Δεν λέω πονέσαμε, κλάψαμε, κάποιες φορές λυγίσαμε, αλλά παίρνοντας δύναμη, όπως ο μυθολογικός γίγαντας Ανταίος από τη γη που ακουμπούσε, αναδειχτήκαμε πάντοτε νικητές.

  1. Οφείλω όμως να ομολογήσω, ότι εκείνο που μας πείραξε και μας πειράζει περισσότερο δεν είναι ο πόλεμος των ξένων, αλλά η στάση των δικών μας προσκυνημένων. Η ύπουλη τακτική των «νενέκων» κάθε εποχής που προδίδουν την ψυχή του γένους μας. Ποτέ βεβαίως δεν έλειψαν, ούτε θα λείψουν. Την μια θα τους φταίη η Ορθόδοξη πίστη, την άλλη η γλώσσα, την τρίτη τα σύμβολα κ.ο.κ. Έτσι τους λένε τα αφεντικά τους, που δεν ξέρουν καλά τους Έλληνες και αυτοί οι δύσμοιροι τους πιστεύουν και υπακούουν, υπολογίζοντας σε πρόσκαιρες «αμοιβές». Τι κρίμα όμως, δεν έμαθαν παρ’ ότι το διάβασαν η το άκουσαν, γιατί δεν ξέρω αν κάποιοι απ’ αυτούς καταδέχτηκαν να ξεφυλλίσουν την ιστορία, δεν έμαθαν ποιό ήτο το τέλος, η «πληρωμή», όλων αυτών των προδοτών.

3. Διότι αυτό μας βεβαιώνουν τα παιδιά μας. Εμείς οι μεγαλύτεροι, νομίζομε ότι μόνοι πλέον κρατάμε την σημαία της αντίστασης και φυλάσσομε «Θερμοπύλες». Πιστεύομε, ότι μόνοι μας υψώνομε φωνή σε ένα κόσμο που καθ’ ημάς «χάνεται». Αυτό ίσως κάπου μας προβληματίζει, για να μη είπω μας λυγίζει.

Ευτυχώς όμως, που κάνομε λάθος και μάλιστα μεγάλο. Κοιτάξτε, μπροστά μας, γύρω μας, πόσοι ξεφύτρωσαν ήδη, πόσοι γεννιούνται και πόσοι ετοιμάζονται να γεννηθούν, οι οποίοι θέλουν και πάλι ευτυχώς, όχι απλώς να μας ακολουθήσουν, αλλά να τρέξουν πριν από μας. Τους ακούτε; φωνάζουν. «Δώστε μας την σκυτάλη των αγώνων, δεν μπορούμε πια να αντέξωμε «την ύβρη». Φτάνει «η προπαγάνδα», ζητάμε την λευτεριά, που μας εστέρησαν».

Ναι αυτή είναι η χαρά μας και γι’ αυτό έγραψα ως τίτλο, του παρόντος άρθρου, «Και όμως υπάρχει ελπίδα, γιατί υπάρχει αντίσταση».

Το βλέπω στα μάτια των παιδιών μας, που ζητούν κάτι διαφορετικό. Μας το λένε, γιατί μας έχουν πλέον εμπιστοσύνη. Το φωνάζουν: «Δεν είναι αυτή η Ελλάδα, δεν είναι αυτή η Πατρίδα μας, όπως την κατάντησαν.

Είναι η άλλη, η ελεύθερη, η αδούλωτη και υπερήφανη. Είναι εκείνη που μας παρέδωσαν οι μάρτυρες πρόγονοί μας.

Αυτή θέλομε, και αυτή θα ξαναφτιάξωμε».

Η τι λέγω, δεν τους άκουσα καλά και τους ζητώ συγγνώμη. Αυτοί φωνάζουν: «Εμείς είμαστε η αδούλωτη Ελλάδα και δεν θα μας νικήσουν ποτέ και με τίποτε».

Το άκουσα πολλές φορές, τώρα το προσέχω περισσότερο. Γι αυτό είμαι αισιόδοξος.

Το βλέπω πια σε γιορτές που γίνονται και είναι εμπνευσμένες απ’ αυτό το πνεύμα. Το βλέπομε κάθε φορά στα μάτια των παιδιών μας που μετέχουν στις παραδοσιακές και εθνικές τελετές και εορτές, στα μάτια των νεανικών ομάδων των ενοριών μας, στα πρόσωπα όλων των νέων.

Το άκουσα, το είδα, το έζησα μαζί με χιλιάδες άλλους πριν από λίγες ημέρες, στο προαύλιο του Δημοτικού Σχολείου του Σουλίου Πατρών, που είχε μετατραπεί σε ναό της Ελληνικής ψυχής και λεβεντιάς, μέσα από τον οποίο, μικροί και μεγάλοι διετράνωσαν με τον παθιασμένο από αγάπη για το Χριστό και την Ελλάδα λόγο τους, με τους παραδοσιακούς λεβέντικους χορούς, ότι «η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει…».

Εκείνη την ώρα, ζώντας αυτή την «αντιστασιακή» λαμπρή Ελληνική γιορτή και βλέποντας και τα νήπια να χορεύουν, είπα, «Εκ στόματος νηπίων και θηλαζόντων κατηρτίσω αίνον… ένδοξη Ελλάς».

Και καθώς χόρευαν και τραγουδούσαν παιδιά από διάφορα μέρη της Ελλάδος, ζωντανεύοντας τις ηρωικές μνήμες της αδούλωτης ψυχής, ήκουα τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο από την Φλώρινα, όπου σημειολογικά, ουσιαστικά και δυναμικά εξέφραζε, όπως πρέπει σε Έλληνα Ιεράρχη, όχι μόνο τα δικά του μύχια αισθήματα, αλλά και όλων των Ελλήνων την βαθειά αφοσίωση στα ιερά και τα όσια του γένους μας. Εξέφραζε τον Έλληνα πατέρα, την Ελληνίδα μάνα, τον Έλληνα παπά, τον Έλληνα δάσκαλο…

«Κυρά μου τα παιδιά είναι δικά μου, τα παιδιά είναι δικά μας. Ποιά είσαι εσύ που θα βγάλης εγκύκλιο χωρίς να ρωτήσης αυτούς που πάλεψαν και παλεύουν σ’ αυτό τον τόπο γι’ αυτό το χώρο; Ποιό είναι το δικαίωμά σου, που εσύ θα αποφασίζης, ότι δεν θα εκκλησιάζονται τα παιδιά; Τους ρώτησες τους γονείς;…»

Μακαριώτατε, επικροτούμε τα όσα είπατε, σας συγχαίρομε και προσθέτουμε:

«Ναι, ποιούς ρώτησες, κυρά μου; Ρώτησες τους γονείς, τους δασκάλους; Ρώτησες, τα ίδια τα παιδιά; Άντε κυρά μου και συ και οι όμοιοί σου από κει που ήρθατε… Σαν δεν εντρέπεστε…»

Δυστυχώς, γι’ αυτούς, εμείς, ως έχει ευστόχως πολλάκις ειπωθή, είμαστε φυλή και ρίζα δυνατή, ράτσα ανθεκτική. Περνάμε από το καμίνι και βγαίνομε ακέραιοι, χωρίς να μας έχουν καν αγγίξει οι φλόγες.

Φτάνομε στον βυθό και κρατάμε την αναπνοή μας, όσο χρειασθή, χωρίς να δημιουργηθή βλάβη στον εγκέφαλό μας και στον εσωτερικό μας κόσμο.

Φτάνομε στην άκρη και ενώ όλοι πιστεύουν, ότι ο βράχος θα μας συντρίψη, εμείς αντιστρέφομε την κατάσταση και ξαναγράφομε την ιστορία από την αρχή, χρησιμοποιώντας ως ύλη τις θυσίες και τα αίματα των προγόνων μας και ως ισχυρή γραφίδα την δική μας θέληση και το δικό μας πείσμα, για να ζήσωμε και να κρατηθούμε θαλεροί μέχρι της συντελείας του αιώνος, γιατί αυτό είναι το ριζικό μας.


Γι’ αυτό είμαστε ξεχωριστοί, δεν μοιάζομε με κανένα λαό. Δεν γινόμαστε «κιμάς», όπως έλεγε και ο Μακαριστός Χριστόδουλος στην κρεατομηχανή, που θέλουν να μας βάλλουν, γιατί απλούστατα δεν μπαίνομε, δεν μας χωράει, δεν είναι για τα μέτρα μας, αλλά για τα δικά τους, αφού πάντοτε σε σχέση με μας «εμετρήθησαν, εζυγίσθησαν και ευρέθησαν ελλιπείς…».

+ Ο Πατρών Χρυσόστομος

πηγή

ΡΟΜΦΑΙΑ

Read Full Post »

 

20372_108648869146981_100000056043841_217702_5400780_n.jpg

 

 

 

«Επέβαλαν (και θα επιβάλλουν) στη χώρα μας ένα πολύ μεγάλο εξωτερικό δημόσιο χρέος,τόσο μεγάλο που, όχι μόνον να μη μπορούμε να το ξεχρεώσουμε, αλλά ούτε τους τόκους αυτού του δανείου να μην προλαβαίνουμε» με αυτό καταφέρνουν με εύλογη δικαιολογία να επιβάλλουν στο λαό ένα οικονομικό πρόγραμμα εξόντωσης, έως εσχάτων.

Θα επιβάλλουν συνεχώς νέα οικονομικά μέτρα, δυσβάστακτα, φόρους ασήκωτους και πάρα πολλά άλλα μέτρα, έτσι ώστε να κάνουν το λαό να αγανακτήσει.

Και τι θα πετύχουν με αυτό; Ακούστε» Ο λαός καταπιεζόμενος από τα δυσβάστακτα οικονομικά μέτρα θα ζητάει κάποια στιγμή να ξανασάνει, αλλά αυτή τη στιγμή δεν πρόκειται να του τη χαρίσουν ποτέ, παρά μόνον έως ότου σκύψει το κεφάλι του εντελώς στο έδαφος, δηλώνοντας τέλεια υποταγή στο καινούργιο τους σύστημα.

Θα λένε: Έχετε δίκιο που διαμαρτύρεσθε, όμως έχετε μεγάλο εξωτερικό χρέος και αυτοί που έχουν πολλά λεφτά φοροδιαφεύγουν» για να μη σας επιβάλλουμε άδικα μεγάλους φόρους κτλ. πρέπει να αποδεχθείτε το τέλειο σύστημα ηλεκτρονικού οικονομικού ελέγχου.

Έτσι ώστε να βλέπουμε ποιοί είναι οι νομοταγείς πολίτες και ποιοί οι φοροφυγάδες. Ταυτόχρονα θα παρέχουν μέσω του ηλεκτρονικού οικονομικού συστήματος πολλές διευκολύνσεις.

π. παϊσιος

———————————————————————————————

«Εκπτωση» στον ΦΠΑ για όσους θα αγοράζουν με κάρτα
Εισπράκτορες οι τράπεζες. Μείωση του συντελεστή κατά 3 μονάδες, το δέλεαρ για τους καταναλωτές
ΡΕΠΟΡΤΑΖ Έλενα Λάσκαρη
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Δευτέρα 19 Δεκεμβρίου 2011

Εισπράκτορες ΦΠΑ θα γίνουν οι τράπεζες στο σχέδιο άμεσης απόδοσης του φόρου προστιθέμενης αξίας στα ταμεία του Δημοσίου που προωθεί το υπουργείο Οικονομικών προκειμένου για συναλλαγές μέσω πιστωτικών καρτών. Για να μπουν στο παιχνίδι δυναμικά και οι καταναλωτές, το δέλεαρ δεν είναι άλλο από τη μείωση των συντελεστών ΦΠΑ από το 23% στο 20% και από το 13% στο 10%.
Το σχέδιο είναι έτοιμο, έχει την έγκριση της τρόικας αλλά και τη σφραγίδα της συμβολής της ομάδας Ράιχενμπαχ στις τεχνικές πτυχές του. Προβλέπει ότι στις περιπτώσεις όπου οι συναλλαγές γίνονται μέσω πιστωτικών ή χρεωστικών καρτών, όπως επίσης και στην περίπτωση χρήσης τραπεζικών επιταγών, δεδομένου ότι τα χρήματα αποδίδονται από τις τράπεζες στις επιχειρήσεις με τις οποίες έγινε η συναλλαγή, η ίδια η τράπεζα θα παρακρατά τον ΦΠΑ και θα τον αποδίδει στο Δημόσιο. Στη συνέχεια θα αποδίδει το ποσό της συναλλαγής, πλην ΦΠΑ, στις επιχειρήσεις.
Με τον τρόπο αυτό αποκλείεται κάθε δυνατότητα στις επιχειρήσεις να εισπράττουν τον ΦΠΑ και να μην τον αποδίδουν στο Δημόσιο όπως έχουν κάνει για παράδειγμα περίπου 200.000 επιχειρήσεις που δεν υπέβαλαν ούτε μία περιοδική δήλωση ΦΠΑ το τελευταίο εξάμηνο, συμβάλλοντας με τον τρόπο τους στην κατρακύλα των εσόδων του προϋπολογισμού και στη μαύρη τρύπα 1,8 δισ. ευρώ. Ωστόσο, έτσι δεν λύνεται ευρύτερα το πρόβλημα απόδοσης του ΦΠΑ στο Δημόσιο καθώς η συνταγή δεν αγγίζει συναλλαγές με χρήμα σε φυσική μορφή.
Δεδομένου ότι οι συναλλαγές μέσω πιστωτικών και χρεωστικών καρτών δεν είναι ευρέως διαδεδομένες στην Ελλάδα, το υπουργείο Οικονομικών προκειμένου να αυξήσει την αποτελεσματικότητα του μέτρου προωθεί την παράλληλη μείωση του ΦΠΑ για όσους πληρώνουν μέσω κάρτας.
Οπως λέει στα «ΝΕΑ» αρμόδιο στέλεχος του υπουργείου Οικονομικών, «σκεφτόμαστε να δώσουμε ένα κίνητρο πληρωμής με κάρτα το οποίο θα αφορά σε μείωση του ΦΠΑ από το 23% στο 20% και από το 13% στο 10%».
Σύμφωνα με την ίδια πηγή μάλιστα, το σχέδιο είναι σε τέτοιο βαθμό έτοιμο που θα μπορούσε κάλλιστα να εφαρμοστεί και από την 1η Ιανουαρίου, εφόσον ληφθεί η πολιτική απόφαση για άμεση προώθησή του.
Το σχέδιο υποστηρίζεται και από την προοπτική μείωσης του ορίου συναλλαγών πάνω από το οποίο απαιτείται η πληρωμή μέσω καρτών ή τραπεζικών επιταγών από την 1η Ιανουαρίου 2012. Οπως προβλέπουν ισχύουσες διατάξεις νόμου, από την 1η Ιανουαρίου μειώνεται από τα 3.000 ευρώ σήμερα σε 1.500 ευρώ το όριο των συναλλαγών πάνω από το οποίο όλες οι συναλλαγές μεταξύ ιδιωτών και επιχειρήσεων θα πρέπει να γίνονται υποχρεωτικά με χρήση πιστωτικών ή χρεωστικών καρτών ή τραπεζικών επιταγών.
Μάλιστα, ο νομοθέτης έχει προβλέψει για τις περιπτώσεις όπου ορισμένοι συναλλασσόμενοι δεν έχουν κάρτες ή επιταγές ή κάνουν τις συναλλαγές τους σε ώρες που δεν λειτουργούν οι τράπεζες, επομένως δεν μπορούν να εκδώσουν επιταγή. «Σε εξαιρετικές περιπτώσεις συναλλαγών που διενεργούνται σε ημέρες και ώρες μη λειτουργίας των τραπεζών ή με πρόσωπα ιδιώτες που για αντικειμενικούς λόγους δεν είναι δυνατή η από μέρους τους εξόφληση με κάρτες ή τραπεζικές επιταγές, προβλέπεται ότι καταβάλλονται μετρητά ή παραδίδονται συναλλαγματικές οι οποίες εξοφλούνται εκτός τραπεζικού συστήματος με συγκεκριμένη διαδικασία» ορίζει η σχετική διάταξη.

ΑΠΟΔΕΙΞΗ. Συγκεκριμένα σε αυτές τις περιπτώσεις ο νόμος ορίζει ότι από τον επιτηδευματία – πωλητή εκδίδεται «απόδειξη είσπραξης μετρητών ή παραλαβής αξιόγραφων».
Η απόδειξη αυτή εκδίδεται αθεώρητη από διπλότυπο, τουλάχιστον, στέλεχος. Σ’ αυτήν αναγράφονται το ποσό, ο τρόπος εξόφλησης, η αιτιολογία της είσπραξης (π.χ. προκαταβολή, τμηματική καταβολή, εξόφληση) και ο αύξων αριθμός του παραστατικού. Ο επιτηδευματίας υποχρεούται το ποσό των μετρητών που εισπράττει να το καταθέσει εντός δύο εργάσιμων ημερών από την έκδοση του παραστατικού σε τραπεζικό λογαριασμό που τηρεί σε οποιαδήποτε αναγνωρισμένη τράπεζα. Με τον τρόπο αυτό και οι συναλλαγές που διενεργούνται με μετρητά, παρά το όριο των 1.500 ευρώ, θα περνούν από τις τράπεζες αν δεν θέλουν οι επιχειρηματίες να βρεθούν αντιμέτωποι με πρόστιμα.

ΠΗΓΗ

ΤΑ ΝΕΑ

Read Full Post »

Κι όμως η Ελλάδα ακόμη συγκινεί..

Το άρθρο στους NEW YORK TIMES, ο καθηγητής του Κολούμπια Μάρκ Μαζάουερ το έγραψε την επομένη της ψήφισης του Μεσοπρόθεσμου από την Ελληνική Βουλή.

Διαβάστε το προσεκτικά είναι συγκλονιστικό και τέτοιες φωνές τις έχει ανάγκη η δοκιμαζόμενη αυτή την περίοδο χώρα.

«Χθες, όλος ο κόσμος παρακολουθούσε την Ελλάδα καθώς το κοινοβούλιο της ψήφισε ένα διχαστικό πακέτο μέτρων λιτότητας το οποίο θα μπορούσε να έχει κρίσιμες επιπτώσεις στο παγκόσμιο οικονομικό σύστημα. Ίσως προκαλεί έκπληξη που αυτή η μικρή άκρη της χερσονήσου των Βαλκανίων συγκεντρώνει τόση προσοχή. Σκεφτόμαστε συνήθως την Ελλάδα ως την πατρίδα του Πλάτωνα και του Περικλή, με την πραγματική της σημασία να βρίσκεται βαθιά στην αρχαιότητα…


Αλλά δεν είναι η πρώτη φορά που για να κατανοήσεις το μέλλον της Ευρώπης χρειάζεται να στραφείς μακριά από τις μεγάλες δυνάμεις στο κέντρο της ηπείρου και να κοιτάξεις προσεκτικά όσα συμβαίνουν στην Αθήνα. Τα τελευταία 200 χρόνια η Ελλάδα ήταν στην πρώτη γραμμή της εξέλιξης της Ευρώπης. Στη δεκαετία του 1820, στη διάρκεια του αγώνα για την ανεξαρτησία από την οθωμανική αυτοκρατορία, η Ελλάδα έγινε ένα πρώιμο σύμβολο δραπέτευσης από… τη φυλακή της αυτοκρατορίας.


Για τους φιλέλληνες, η παλιγγενεσία της αποτελούσε τον πιο ευγενή αγώνα. «Στο μεγάλο πρωινό του κόσμου», έγραψε ο Σέλεϊ στο ποίημά του «Ελλάς», «το μεγαλείο της Ελευθερίας τινάχθηκε και έλαμψε! «


Η νίκη θα σήμαινε τον θρίαμβο της ελευθερίας όχι μόνο επί των Τούρκων αλλά και επί όλων των δυναστών που κρατούσαν υπόδουλους τόσο πολλούς ευρωπαίους. Γερμανοί, Ιταλοί, Πολωνοί και Αμερικανοί έτρεξαν να πολεμήσουν υπό την γαλανόλευκη σημαία της Ελλάδας για χάρη της δημοκρατίας. Και μέσα σε μια δεκαετία, η χώρα κέρδισε την ελευθερία της…


Στη διάρκεια του 20ου αιώνα ο ριζοσπαστικός…
νέος συνδυασμός της συνταγματικής δημοκρατίας και του εθνικισμού που ενσάρκωσε η Ελλάδα εξαπλώθηκε στην ήπειρο και κορυφώθηκε στην «ειρήνη που τερμάτισε κάθε ειρήνη» στο τέλος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, όταν τρεις αυτοκρατορίες, η οθωμανική , εκείνη των Αψβούργων και η ρωσική, κατέρρευσαν και αντικαταστάθηκαν από έθνη-κράτη. Μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Ελλάδα άνοιξε και πάλι τον δρόμο για το μέλλον της Ευρώπης. Μόνο που τώρα ήταν η σκοτεινή πλευρά της δημοκρατίας που βγήκε στο προσκήνιο.


Σε έναν κόσμο εθνικών κρατών, εθνοτικές μειονότητες όπως ο μουσουλμανικός πληθυσμός της Ελλάδας και οι ορθόδοξοι χριστιανοί της Μικράς Ασίας ήταν μια συνταγή για διεθνή αστάθεια. Στις αρχές της δεκαετίας του 1920, έλληνες και τούρκοι ηγέτες αποφάσισαν να ανταλλάξουν τους μειονοτικούς πληθυσμούς τους, εκτοπίζοντας περί τα δύο εκατομμύρια χριστιανούς και μουσουλμάνους προς χάριν της εθνικής ομοιογένειας.


Η ελληνο – τουρκική ανταλλαγή των πληθυσμών ήταν η μεγαλύτερη οργανωμένη μετακίνηση προσφύγων στην ιστορία μέχρι τότε και μοντέλο που οι ναζιστές και άλλοι θα το επικαλούνταν αργότερα για να εκτοπίσουν ανθρώπους στην ανατολική Ευρώπη, τη Μέση Ανατολή και την Ινδία. Είναι ειρωνικό, λοιπόν, που η Ελλάδα ήταν επίσης στην πρωτοπορία της αντίστασης στους ναζιστές. Τον χειμώνα του 1940-41, ήταν η πρώτη χώρα που αντεπιτέθηκε αποτελεσματικά κατά των δυνάμεων του Άξονα, ταπεινώνοντας τον Μουσολίνι στον ελληνο – ιταλικό πόλεμο ενώ η υπόλοιπη Ευρώπη επευφημούσε την Ελλάδα.


Και πολλοί χειροκρότησαν πάλι λίγους μήνες αργότερα όταν ένας νεαρός αριστερός αντιστασιακός ονόματι Μανώλης Γλέζος σκαρφάλωσε στην Ακρόπολη ένα βράδυ με έναν φίλο και κατέβασαν τη σημαία με την σβάστικα που οι Γερμανοί είχαν πρόσφατα υψώσει. Σχεδόν 70 χρόνια αργότερα, η ελληνική αστυνομία θα έριχνε δακρυγόνα στον κ. Γλέζο ο οποίος διαδήλωνε κατά του προγράμματος λιτότητας. Αλλά στο τέλος, η Ελλάδα υπέκυψε στη γερμανική κατοχή.


Η κυριαρχία των ναζιστών έφερε μαζί της την πολιτική κατάρρευση, την μεγάλη πείνα, και μετά την απελευθέρωση, την βύθιση της χώρας σε έναν εμφύλιο πόλεμο ανάμεσα στις κομμουνιστικές και τις αντικομμουνιστικές δυνάμεις. Μόλις λίγα χρόνια μετά την ήττα του Χίτλερ, η Ελλάδα βρέθηκε ξανά στο επίκεντρο της ιστορίας, ως μέτωπο του Ψυχρού Πολέμου. Το 1947, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Χάρι Τρούμαν χρησιμοποίησε τον κλιμακούμενο εμφύλιο στην Ελλάδα για να πείσει το Κογκρέσο να στηρίξει το Δόγμα Τρούμαν και την ειρηνική δέσμευση αμερικανικών πόρων για τον αγώνα κατά του Κομμουνισμού και την ανοικοδόμηση της Ευρώπης.


Ανυψωμένη ξαφνικά σε έναν διατλαντικό αγώνα, η Ελλάδα συμβόλιζε τώρα μια πολύ διαφορετική Ευρώπη – μία Ευρώπη που είχε αυτοκαταστραφεί, και που ο μόνος δρόμος εξόδου από την ανέχεια των μέσων της δεκαετίας του 1940 ήταν ως μικρότερος εταίρος της Ουάσινγκτον. Καθώς τα δολάρια άρχισαν να ρέουν, αμερικανοί σύμβουλοι έλεγαν στους έλληνες πολιτικούς τι να κάνουν και αμερικανικές βόμβες ναπάλμ έκαιγαν τα ελληνικά βουνά καθώς οι κομμουνιστές αντάρτες τρέπονταν σε φυγή.


Η πολιτική και οικονομική ένωση της Ευρώπης υποτίθεται ότι θα έβαζε τέλος στις αδυναμίες και την εξάρτηση της διχοτομημένης ηπείρου. Και εδώ η Ελλάδα έγινε σύμβολο μιας νέας φάσης στην ευρωπαϊκή ιστορία. Η πτώση της στρατιωτικής δικτατορίας το 1974 δεν έφερε στη χώρα μόνο την πλήρη ένταξη σε αυτό που θα γινόταν η Ευρωπαϊκή Ένωση. Προανήγγειλε επίσης (μαζί με τη μετάβαση της Ισπανίας και της Πορτογαλίας στη δημοκρατία την ίδια εποχή) το παγκόσμιο κύμα εκδημοκρατισμού της δεκαετίας του 1980 και του ’90, πρώτα στη Νότια Αμερική και τη Νοτιοανατολική Ασία και μετά στην Ανατολική Ευρώπη.


Και έδωσε στην Ευρωπαϊκή Ένωση την όρεξη για διεύρυνση και τη φιλοδοξία να εξελιχθεί από ένα μικρό κλαμπ πλούσιων δυτικοευρωπαϊκών κρατών σε φωνή για ολόκληρη την προσφάτως εκδημοκρατισμένη ήπειρο, η οποία εξαπλώθηκε κατά πολύ στο νότο και την ανατολή. Και τώρα, σήμερα, αφότου έσβησε η ευφορία της δεκαετίας του ’90 και μια νέα ταπεινοφροσύνη χαρακτηρίζει τους Ευρωπαίους, ο κλήρος πέφτει και πάλι στην Ελλάδα ως χώρας η οποία θα προκαλέσει τους μανδαρίνους της Ευρωπαϊκής Ένωσης και θα θέσει το ερώτημα: «ποιο θα είναι το μέλλον της ηπείρου;».


Η Ευρωπαϊκή Ένωση υποτίθεται ότι θα ένωνε μια κατακερματισμένη Ευρώπη, ότι θα ενίσχυε τις δημοκρατικές της δυνατότητες και ότι θα μεταμόρφωνε την ήπειρο σε μια ανταγωνιστική δύναμη στην παγκόσμια σκηνή. Είναι ίσως ταιριαστό που ένα από τα αρχαιότερα και πιο δημοκρατικά έθνη – κράτη της Ευρώπης βρίσκεται στην καινούργια εμπροσθοφυλακή, όσων θέτουν εν αμφιβόλω όλα αυτά τα επιτεύγματα.


Γιατί είμαστε όλοι μικρές δυνάμεις τώρα, και για άλλη μια φορά η Ελλάδα πολεμάει στην πρώτη γραμμή του αγώνα για το μέλλον.»


Ανάρτηση από siglitiki στο eglimatikotita.gr
πηγη

http://namarizathema.pblogs.gr/2011/11/ki-omws-h-ellada-akomh-sygkinei.html

Read Full Post »

Older Posts »