Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Posts Tagged ‘εστια πατερικων μελετων’

 

ΕΣΤΙΑ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ

ΜΗ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ

Β. ΗΠΕΙΡΟΥ 47 ΜΑΡΟΥΣΙ

ΤΗΛ. 2108025211

Ἀμαρούσιον 2-2-2012

Ἀρ. πρωτ. 41

Ἀνοιχτή ἐπιστολή

Πρός τό Ἑλληνικό Κοινοβούλιο

Ἅπαντα τά μέλη τῆς Ἑστίας Πατερικῶν Μελετῶν, ἐδῶ καί δύο χρόνια, ἐν μέσῳ κρίσεως, γινόμαστε μάρτυρες τοῦ δεινοῦ σφυροκοπήματος πού ὑφίσταται ὁ ὀρθόδοξος Ἑλληνικός λαός μας ἀπό τούς ἴδιους τούς κυβερνῆτες του.

Ὡς πνευματικοί πατέρες τοῦ ποιμνίου μας δέν εἴμαστε διατεθειμένοι νά σιωποῦμε ἔνοχα καί νά μήν ὀρθοτομοῦμε τό λόγο τῆς ἀληθείας πρός Ἐσᾶς, πού ἐνῷ μέ τήν ψῆφο του ὁ λαός μας Σᾶς ἐξουσιοδότησε νά τόν ἐκπροσωπεῖτε, ξαφνικά βρεθή­κατε ἀπέναντί του.

Ἡ κυβέρνηση τριπλασίασε πλαστά τό χρέος καί χρέωσε στό λαό τίς φοβερές συνέπειες αὐτοῦ τοῦ χρέους. Ἐσπευσμένα κάλεσε καί ἤδη συνεργάζεται μέ τό Δ.Ν.Τ. καί μέ τά ὄργανα τῆς Ε.Ε. παραδίδοντας τή χώρα σέ σκληρούς δανειστές. Εἶναι τοῖς πᾶσι πλέον γνωστό, ὅτι, ἐνῷ μπορούσαμε νά δανειστοῦμε ὑπό εὐνοϊκότερους ὅρους, ἡ κυβέρνηση, παρακάμπτοντας τήν κοινή λογική, μᾶς ἔσυρε σέ ἀπάνθρωπους δανειστές.

Ἔκτοτε περικοπές μισθῶν καί συντάξεων, ἀπολύσεις καί ἐφε­δρεῖες στό δημόσιο τομέα μέ ἀντίστοιχη ἐξομοίωση στόν ἰδιωτικό. Διάλυση καί συρρίκνωση τῆς δημόσιας διοίκησης, τῶν ἀσφαλιστικῶν ταμείων, στά ὁποῖα ἔχουν κατατεθεῖ αἱματηρές κρατήσεις χρόνων καί χρόνων.

Ἑνοποίηση καί μείωση παροχῶν ὑγείας καί διάλυση τοῦ Ι.Κ.Α. Ἀποσύνδεση τῶν προγραμμάτων τῆς παιδείας ὅλων τῶν βαθμίδων ἀπό τή μακραίωνη Ἑλληνορ­θόδοξη Παράδοσή μας, κατάργηση τῶν βιβλίων δῆθεν λόγῳ κρίσεως.

Πεῖνα, δυστυχία, ἀδυναμία πληρωμῆς δόσεων καί ἐκδίωξη πολιτῶν ἀπό τά σπίτια τους μετά ἀπό πλειστηριασμό.

Πρώην εὐκατάστατοι πολῖτες, εἶναι πλέον ἄστεγοι πού πολλαπλασιάζονται μέ γοργούς ρυθμούς, ἀφοῦ ἡ λίαν ἀγαστή συμπαι­γνία Δ.Ν.Τ. καί κυβερνητῶν, μᾶς ἑτοιμάζει νέες περικο­πές καί νέους φόρους πάνω στούς ἀβάσταχτους πού προηγή­θηκαν.

Τέτοιες ἐπαχθεῖς δανειακές συμβάσεις σάν αὐτή πού ὑπεγράφη καί σάν αὐτή πού τίθεται πρός ψήφιση ἀπό τό ἑλληνικό Κοινοβούλιο, σύμφωνα μέ τίς ἐκτιμήσεις τῶν εἰδι­κῶν νομικῶν ἐπιστημόνων π.χ. Γ. Κασιμάτη, Κ. Μπέη καί ἄλλων οὔτε σέ τριτοκοσμικές χῶρες δέν θά μποροῦσαν νά ὑπογραφοῦν.

Τό Μάϊο τοῦ 2010 ὑπεγράφη σ᾿ ἕνα δικηγορικό γραφεῖο τοῦ Λονδίνου ἡ πρώτη δανειακή σύμβαση μέ ὅρους ἀμετάκλητους εἰς βάρος μας. Τεράστιες ἀμοιβές δόθη­καν στό δικηγορικό γραφεῖο καί στούς ὑπογράψαντες. Ἡ ὑπό ψήφιση δανειακή σύμβαση ἁλυσσοδένει χειροπόδαρα ὅλον τόν Ἑλληνικό λαό μέ ὑπόκρουση τίς ἀπειλές τῶν δημο­σιογράφων πού μέσα ἀπό τήν Τηλεόραση ἐπιδιώκουν τήν καταρράκωση τοῦ φρονήματος τῶν πολιτῶν καί παράλυση τῆς ψυχολογίας τους.

Τώρα οἱ δανειακές σύμβασεις πρέπει νά κυρωθοῦν ἀπό ἑκατόν ὀγδόντα βουλευτές τοῦ φερομένου ὡς Ἑλληνικοῦ Κοι­νοβουλίου. Κάποιος ἀπό Σᾶς μᾶς εἶπε ἀπό τήν ὑάλινη ὀθόνη, ὅτι δέν εἶχε διαβάσει τό τί ὑπέγραφε. Μέ ποιά λογική ὑπο­γράφετε τήν ὁλοσχερῆ διάλυση καί καταστροφή τῆς χώρας πού ὁ λαός της μέ τήν ψῆφο του Σᾶς τίμησε καί Σᾶς ἐμπι­στεύ­θηκε τό μέλλον του, τό μέλλον τῶν παιδιῶν του καί τῶν λοιπῶν ἀπογόνων του;

Στόν προϋπολογισμό τοῦ νέου ἔτους ὑπογρά­ψατε μαζί μέ ἄλλες σελίδες καί μιά ὁλόλευκη πού προοριζόταν νά συμπληρωθεῖ ἐν ἀγνοία σας μέ τίς παχυλές χορηγίες τοῦ κράτους – φυσικά ὄχι πρός τούς ἀστέγους καί πενομένους ψη­φοφόρους – ἀλλά πρός τίς τράπεζες γιά ἐπί πλέον ἰσχυροποίησή τους καί αὔξηση τῶν κερδῶν τους σέ βάρος τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν.

Μή μᾶς πεῖτε, ὅτι δέν ἔχουμε τό δικαίωμα νά μιλᾶμε, νά διαμαρτυρόμαστε γιά τήν ἀπίστευτη πολεμική ἐναντίον τοῦ λαοῦ πού ποιμαίνουμε, ἐνῷ Σεῖς ἀνένοχα καί ἀνενόχλητα ἔχετε τό δικαίωμα νά γκρεμίζετε τήν φιλτάτη πατρίδα μας!

Ἡ ὀρθόδοξη ποιμαντική δέν εἶναι μονοφυσιτική.

Ὁ Κύ­ριός μας Ἰησοῦς Χριστός, τό δεύτερο πρόσωπο τῆς Παναγίας Τριάδος ἔκλινεν οὐρανούς καί κατέβη, ὁ τέλειος Θεός ἔγινε καί τέλειος, πραγματικός ἄνθρωπος. Ἐξ ἄκρας συλλήψεως Αὐτοῦ μέχρι καί τό θάνατό Του ἔδειξε ἀνοιχτά, ὅτι ἐνδιαφέρεται καί προνοεῖ γιά ὅλον τόν ἄνθρωπο, γιά τό σῶμα του καί τήν ψυχή του, τήν ὑγεία του, τή μόρφωσή του, τήν τροφή του καί τή γενικότερη ποιότητα τῆς ζωῆς του.

Ἑπομένως ἔχουμε ὅλο τό δικαίωμα ὡς ἰσότιμοι πολῖτες νά ἐνδιαφερόμαστε γιά τά δικαιώματά μας καί γιά τά δικαιώματα ὁλοκλήρου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, τοῦ ποιμνίου μας. Ἔχουμε τό δικαίωμα νά ὑπενθυμίζουμε στούς ἑαυτούς μας, στό ποίμνιό μας καί σέ Σᾶς τίς ἄπειρες εὐεργεσίες τοῦ Θεοῦ πρός τό Ἔθνος μας.

Σᾶς παρακαλοῦμε καί Σᾶς ἱκετεύουμε, μή καταχρᾶσθε πιά τήν ἀξιοπρέπεια καί τήν ἀπέραντη ἀνοχή τοῦ λαοῦ μας. Ἄλλοι λαοί σέ παρόμοιες συνθῆκες ἀντέδρασαν μέ βιαιότητα. Ὁ δικός μας ὁ λαός εἶναι Βαπτισμένος καί Μυρωμένος (ἅγιον Χρῖσμα) εἰς τό ὄνομα τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, στό ὄνομα τῆς ἀγάπης τοῦ Ἐσταυρωμένου καί Ἀναστημένου Κυρίου μας.

Τό λαό μας δέν θά τόν ἀφήσει ὁ Κύριος νά ἀπολεσθεῖ. Αἵματα καί ἱδρῶτες μαρτύρων καί ἡρώων ἔχουν διαποτίσει ὅλη τήν Ἑλληνική ἐπικράτεια, καί καθιστοῦν πανεύφορο τό ἔδαφός της. Ριζώνουν, ἀνθοῦν καί καρποφοροῦν ἀκαταγώνιστοι βιοπαλαιστές, ὁμολογητές καί μάρτυρες τῆς μακαρίας καί πανευφρόσυνης ζωῆς πού ἐπαγγέλλεται καί χορηγεῖ «ὁ καί νεκρῶν καί ζώντων τήν ἐξουσίαν ἔχων Κύριος καί Θεός».

Ὑπάρχουν περιθώρια μετα­νοίας καί σέ Σᾶς καί σέ μᾶς καί σέ κάθε Ἕλληνα πολίτη. Ἄς γίνουμε ὅλοι μας ἀληθινοί, ἄς ζητήσουμε μετάνοια, συγγνώμη ἀπό τόν Κύριο γιά το μερίδιο εὐθύνης πού ἀναλογεῖ σέ ὅλους μας καί σέ ὅλους Σας.

Ζητᾶμε ὡς οἰκτροί ἱκέτες φωτισμό ἀπό τόν Κύριο, μήπως ἔστω καί τήν ὑστάτη στιγμή, ἀναλογιζό­μενοι τήν τεράστια εὐθύνη ἔναντι τοῦ Ἔθνους μας καί τῆς παγκόσμιας Ἱστορίας, σταματήσετε νά ὑπογράφετε τήν καταστροφή τῆς Ἑλλάδας καί τήν καταδίκη τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν, ὅπως ἐπιθυμοῦν οἱ δανειστές.

Διαφορετικά ἡ παγκόσμια ἱστορία θά Σᾶς στιγματίσει ὡς ἄθλια παραδείγματα «δημοκρατικῶν κυβερνητῶν».

Θά Σᾶς ζωγραφίσει μέ τά μελανότερα χρώματα ὡς τίς πιό ἀπαξιωτικές φιγοῦρες. Ἤδη αὐτό γίνεται στό ἐξωτερικό.

Ἡ παγκόσμια κοινότητα Σᾶς ἔχει ξεχωρίσει ἀπό τό λαό, ἔχει ἀποκρυπτογρα­φήσει τίς βαθύτερες σκοπιμότητες.

Συμπερασματικά, ἀντιλαμβάνεσθε, ὅτι ἔχει κλονισθεῖ (ἀμετάκλητα!) ἡ ἐμπιστοσύνη μας ἀπέναντί Σας καί δέν μποροῦμε πλέον νά Σᾶς θεωροῦμε στό Ἑλληνικό Κοινοβούλιο ὡς ἐκπροσώ­πους μας.

Δέν μποροῦμε νά κάνουμε διαφορετικά, ὅσο καλό λογισμό καί ἄν ὀρθώσουμε, παρά νά ἄρουμε τήν ἐμπιστοσύνη μας πρός ὅλους, ἀφοῦ ἐπιμένετε συμπολίτευση καί πρώην ἀντιπολίτευση νά ὑπογράφετε καί νά ξαναϋπο­γράφετε συμβάσεις πού οὐδαμοῦ γῆς ἔχουν ὑπογραφεῖ.

Ἄμεσα νά κάνετε τίς ἀπαραίτητες νόμιμες συνταγ­ματικές ἐνέργειες, γιά νά ἐπιλέξει ὁ κυρίαρχος λαός νέους ἐκπροσώπους ἀμόλυ­ντους καί πρόθυμους νά συνεργασθοῦν μέ τό λαό καί ὄχι μέ τούς ἐχθρούς του.

Τεράστιες οἱ εὐθῦνες Σας, ὅπως ἀναλογικά μερίδιο εὐθύνης ἔχει καθένας μας, καί ἐνώπιον τοῦ ἀδεκάστου Κριτοῦ. Θά κληθοῦμε ἅπαντες νά δώσουμε λόγο, γιά τό πῶς διαχειρι­στήκαμε τό ἐκλεκτό δῶρο τῆς ζωῆς πού μᾶς χάρισε ὁ Θεός καί γιά τά ἔργα μας. Ὁ Ἐσταυρωμένος καί ὄχι σταυρώσας, ὁ Ἀνα­στημένος Ἰησοῦς θά βρεθεῖ κάποια στιγμή ἀπέναντί μας. Τί θά ἀπολογηθοῦμε στήν ἀσύλληπτη θεϊκή, θυσιαστική ἀγά­πη Του;

Οἱ ἐξ ἡμῶν ἱερεῖς ἀπό τήν ἀρχή τῆς κρίσεως παρακαλού­σαμε τούς πιστούς νά προσεύχονται γιά Σᾶς καί νά μήν ἀγανακτοῦν. Ἐξακολουθοῦμε τώρα νά προσευχόμαστε νά Σᾶς φωτίσει ὁ Θεός, ἔστω καί τήν ὑστάτη ὥρα νά ἀποκαταστήσετε τά ἐλλείμματα τοῦ ζοφεροῦ παρελθόντος πρός ὄφελος καί δικό Σας καί τοῦ δεινῶς χειμαζομένου Ἑλληνικοῦ λαοῦ.

Σᾶς παρακαλοῦμε στό ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, πού οἱ περισσότεροι πιστεύετε νά μή ὑπογράψετε τήν ἐπικείμενη Σύμβαση, πού ὁριστικοποιεῖ καί παγιώνει τή μέχρι τώρα δημιουργηθεῖσα κατάρρευση τῆς χώρας μας.

Διά τήν Ἑστίαν Πατερικῶν Μελετῶν

ἐλάχιστος ἐν πρεσβυτέροις

Ἀρχιμ. Σαράντης Σαράντος

ἐφημέριος Ἱ.Ν.Κοιμήσεως Θεοτόκου Ἀμαρουσίου

http://orthodox-watch.blogspot.com/

Advertisements

Read Full Post »

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ἡ Ἑστία Πατερικῶν Μελετῶν στά πλαίσια τῶν σκοπῶν της ὀργάνωσε ἡμερίδα μέ θέμα: «Τά αἴτια τῆς «κρίσεως» στήν Ἑλλάδα καί προτάσεις γιά τήν ὑπέρβασή της» καί κατέληξε στά ἀκόλουθα πορίσματα – συμπεράσματα.
Ἡ παροῦσα κρίση εἶναι πολύπλευρη καί ἔχει βαθειές ρίζες καί αἴτια. Μιά ἐπιφανειακή θεώρησή της δέν ἀποκα­λύπτει τήν οὐσία της καί δέν βοηθεῖ σέ προτάσεις γιά ὑπέρ­βασή της. Ἡ κρίση εἶναι πολιτική, οἰκονομική, ἐθνική, πολιτι­στική, πνευματική μέ ὅ,τι σημαίνει αὐτό γιά τόν ὀρθόδοξο Ἕλληνα.
Ἐν πρώτοις ἡ Ἑλλάδα διακρίνεται γιά τόν πολιτισμό της, πού διαμορφώθηκε ὡς ἑλληνορθόδοξος μέ τήν καταλυτική συμβολή τῶν ἁγίων Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας. Οἱ Πατέρες προσέλαβαν τόν ἀρχαῖο ἑλληνικό πολιτισμό (γλῶσσα, φιλοσοφία καί τέχνη), τόν καθάρισαν ἀπό τήν παγανιστική προοπτική του. Τοῦ ἔδωσαν τή χάρη τοῦ Χριστοῦ τόν προσέφεραν στήν κοινω­νία πού ὀργανώθηκε κοινοτικά ὡς Σῶμα Χριστοῦ καί παρήγαγε πολιτισμό θεανθρώπινο πού ὁδηγεῖ τόν ἄνθρωπο στό ὑπέρ φύση, στή θέωση. Ἡ σταδιακή ἀπομάκρυνση ἀπό τήν ἑλληνορθόδοξη νηπτική παράδοση καί ἡ διείσδυση ξένων προτύπων νόθευσε τόν πολιτισμό καί ἀλλοίωσε τίς ἀνθρώπινες σχέσεις, ὁδηγώντας τήν Ἑλλάδα σέ πολιτιστική, πνευματική καί οἰκονομική ἐξάρτηση.
Ἡ οἰκονομική κρίση, ὅπως ἐμφανίστηκε ἀκαριαῖα, εἶναι ἀναμφισβήτητα τεχνητή καί μοιάζει νά στοχεύει μετά τήν ἐγκαθίδρυση μιᾶς κοινοβουλευτικῆς δικτατορίας ὄχι στήν ἐξό­φληση τῶν δανειστῶν, ἀλλά στήν ἐξαθλίωση, τήν ἐξαχρείωση καί τήν ὑποδούλωση τῶν Ἑλλήνων σέ ξένα ἄδηλα κέντρα καί στήν ἔνταξη τῆς Ἑλλάδος καί τῶν Ἑλλήνων σέ μιά παγκόσμια κυβέρνηση, ὅπως τό ζητοῦν ὅλοι οἱ δοτοί ἡγέτες τῶν μεγάλων κρατῶν. Ἡ πορεία πρός τήν ὑποδούλωση αὐτή ἔχει ξεκινήσει πρίν ἀκόμη ἀπό τήν ἀπελευθέρωση ἀπό τόν τουρκικό ζυγό, μέ τόν διαρκῆ δανεισμό ἀπό ξένους τοκογλύφους καί τήν κακοδιαχείριση ἀπό δοσίλογες κυβερνήσεις. Τό Δ.Ν.Τ. εἶναι ὁ μεταλλαγμένος Διεθνής Οἰκονομικός Ἔλεγχος πού στράγγιζε κάθε δημόσιο ἔσοδο τῆς πατρίδος μας. Τό τωρινό φοβερό χρέος τοῦ Ἑλληνικοῦ κράτους πρός τίς Τράπεζες, ὅπως τονίστηκε, δέν εἶναι πραγματικό, ἀλλά ἐξογκωμένο τόσο πού εἶναι ἀδύνατο νά ἐξοφληθεῖ χωρίς τήν παραχώρηση τοῦ ἐθνικοῦ πλούτου, τῶν παραθεριστικῶν κέντρων καί τῶν μνημείων μας.
Μέσα στά πλαίσια τῆς ἀνασφάλειας καί τῆς καταθλίψεως πού δημιουργεῖ ἡ κρίση καί φέρνει τόν καθένα σέ σκοτισμό καί ἀπόγνωση ἐμφανίζονται καί ἄλλες παράμετροι – στοχεύσεις τῶν σκοτεινῶν κέντρων, ὅπως ἡ λεγόμενη ἠλεκτρονική διακυβέρνηση, πού μέ τό δέλεαρ τῆς «ἐξυπηρετήσεως» παγι­δεύει τήν θεόσδοτη ἐλευθερία τοῦ ἀνθρώπου. Ἡ φυσική ἀπόληξη τῆς Η.Δ., ἡ ἐπαπειλούμενη «Κάρτα τοῦ Πολίτη» μέ τό microchip, ἀποτελεῖ ἕνα ἐπικίνδυνο ἐργαλεῖο ἐξανδραποδισμοῦ τοῦ ἀνθρώπου, ἐλέγχου, χειραγωγήσεως καί φυσικῆς παρακο­λουθήσεως. Ἐκτός ἀπό αὐτή πού ἴσως ἀποτελεῖ τήν ἀπώτερη στόχευση τῶν νεοταξικῶν κέντρων, πρόκληση γιά τή ζωή καί τήν ἀξιοπρέπεια τοῦ ἀνθρώπου ἀποτελεῖ ἡ διά νόμου στανική ἀφαίρεση ζωτικῶν ὀργάνων πρός μεταμόσχευση, ἐνῷ μέ τήν ἀθρόα λαθρομετανάστευση ἐπιδιώκεται ἡ σταδιακή ἀλλοίωση τῆς πληθυσμιακῆς συνθέσεως, πού θά διευκολύνει ἀκόμη περισσότερο τήν ὑποταγή τῶν Ἑλλήνων στά κελεύσματα τῆς Νέας Τάξεως. Πρός τήν ἴδια κατεύθυνση κινεῖται καί ὁ ἐσχάτως καλλιεργούμενος νεοοθωμανισμός πού ἀναπτύσσει τήν ἰδέα φιλίας, συνεργασίας καί ἐν τέλει ὑποταγῆς στή γείτονα Τουρκία.
Ὅλα τά ἀνωτέρω καί ὅσα μεθοδεύονται μέ τά ἀλλε­πάλληλα μνημόνια, τά μεσοπρόθεσμα, τίς δανειακές συμβά­σεις καί τή φοροκαταιγίδα, μέ τίς περικοπές, τά ποικίλα «χαρά­τσια» βρίσκονται ἔξω ἀπό τή συνταγματική τάξη. Πληθώρα διατάξεων τοῦ Συντάγματος παραβιάζονται προκλητικά, κα­θώς καταλύεται ἡ ἐθνική κυριαρχία καί καταπατεῖται ἡ ὑπό τοῦ Συντάγματος προστατευόμενη «ἀξία τοῦ ἀνθρώπου» καί τῆς ζωῆς του καί ἐπίσης τά ἀνθρώπινα δικαιώματα, ὅπως τό δικαίωμα στήν προστασία τῆς ὑγείας του, τῆς οἰκογενείας, τῆς μητρότητος καί τό δικαίωμα στήν ἐργασία.
Περιγράφοντας τήν κρίση σέ ὅλο τό εὗρος της ἀναζη­τοῦμε τά αἴτιά της. Η κρίση μεθοδεύτηκε ἀπό τήν πλευρά τῶν δανειστῶν λόγω τῆς ἀπύθμενης πλεονεξίας τους μέ κακότητα καί διάθεση ἐπιβολῆς, λόγω διαφορᾶς πίστεως, νοοτροπίας καί ζωῆς ἀπ᾿ αὐτούς, ἐξ αἰτίας τῶν ἱστορικῶν καταβολῶν μας καί τῶν ἔστω ὑπολειμμάτων τοῦ ρωμαίικου πολιτισμοῦ μας. Ἀπό τή δική μας πλευρά κυριώτερο αἴτιο κρίνεται ἡ ἀποστασία μας ἀπό τή χριστιανική ζωή, τή λιτή ἀσκητική βιωτή, τή φιλαδελ­φία καί το φιλότιμο καί ἀπό τήν ἄλλη ἡ ἁμαρτία σέ ὅλες της τίς ἐκφάνσεις, καθώς καί ἡ ἀδιαφορία γιά τήν προώθηση τῆς ἀνομίας, τῆς ἀλλοτριωτικῆς παιδείας, τῆς ἄθρησκης ἀγωγῆς καί τῆς παραχαράξεως τῆς ἱστορίας μας. Ὁ δουλοπρεπής θαυμασμός πρός τήν εὐρωπαϊκή κουλτούρα καί τά ξένα πρό­τυπα μᾶς ὁδήγησαν μακριά ἀπό τά ρωμαίικα ὀρθόδοξα κεκτημένα μας. Στό ἴδιο περιβάλλον κινήθηκε καί ἡ ἑκάστοτε πολιτική ἐξουσία, τῆς ὁποίας οἱ έκπρόσωποι κατέστησαν ὑποτελῆ τή χώρα σέ ξένα κέντρα, ἐνῷ πολλοί ἐξ αὐτῶν ὠθούμενοι ἀπό διεφθαρμένα καί ἰδιοτελῆ κριτήρια φόρτωσαν μέ ὑπέρμετρο δανεισμό τήν πατρίδα μας.
Ὅσον ἀφορᾶ στήν ἀντιμετώπιση τῆς κρίσεως καί στίς προτάσεις γιά ὑπέρβασή της θεωροῦνται σημαντικά:
– Ἡ ἀντικειμενική ἐνημέρωση – ὄχι ἡ τρομοκρατική τηλεο­πτική τρομοκρατία – γιά ὅσα συμβαίνουν, χωρίς εἰ δυνα­τόν ὑπερβολική στενοχωρία πού συγχέει τήν κρίση μας.
– Ἡ ἀφύπνιση, ἡ καταπάτηση τοῦ φόβου καί ἀνάκτηση γενναίου ρωμαίικου φρονήματος. Ὁ ἀναβαπτισμός στήν ἑλλη­νική ἱστορία στή διαχρονία της καί ἡ προώθηση τῆς γνώσεώς της στό οἰκογενειακό, ἐπαγγελματικό περιβάλλον θά ἀποτε­λοῦσε ἰσχυρό βοήθημα πρός αὐτόν τόν στόχο.
– Ἡ ἐσωτερική ἀντίσταση, ὄχι ἡ ψοφοδεής ὑποταγή σέ κάθε κίνηση τῆς ἐξουσίας, πού περιλαμβάνει ὁπωσδήποτε τήν ἄρνηση παραλαβῆς τῆς ἑτοιμαζομένης κάρτας τοῦ Πολίτη καί, γιά ὅσους δύνανται, τήν ἄρνηση πληρωμῆς τῶν χαρατσιῶν.
– Ὅλα τά ἀνωτέρω δέν μποροῦν νά πραγματοποιηθοῦν ὀρθά καί ἀποτελεσματικά χωρίς τήν πνευματική τους ἀφετηρία, πού εἶναι ἡ αὐτοεξέταση ὅλων μας καί ἡ μετά δακρύων μετάνοια ἐνώπιον τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ. Αὐτό σημαίνει ἱερά ἐξομολόγηση, ἡ ὁποία καθαίρει καί φωτίζει τόν νοῦ μας καί ἀδιάλειπτη προσευχή – ἐπίκληση τοῦ ὀνόματος τοῦ Χριστοῦ μέ τό κομβοσχοῖνι γιά νά ἑλκύσουμε τό θεῖο ἔλεος. Ἀπό κανένα στόμα κι ἀπό καμμιά καρδιά νά μή λείψει τό «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ ἐλέησόν με». Συνέπεια τῆς μετανοίας πρέπει νά εἶναι ἕνας θεανθρώπινος τρόπος ζωῆς. Βέβαια γιά ὅλα τοῦτα χρειάζεται ποιμαντική καθοδήγηση. Ἡ Ἐκκλησία μας διά τῶν Μητροπόλεων, τῶν μοναστηριῶν καί τῶν ἐνοριῶν ὀφείλει νά εἶναι θεραπευτήριο ψυχῶν, πού μέ τά πνευματικά της φάρμακα θά ἐξαλείψει τά τραύματα τῶν ἁμαρτιῶν, θά ἐπουλώσει τίς πληγές τῶν θλίψεων καί τῆς ἀπογνώσεως καί θά δώσει ἀληθινή ὀντολογική ἐλπίδα πού κανείς ντόπιος ἤ ξένος ἐπίβουλος δέν μπορεῖ νά καταργήσει.
Παράλληλα ὀφείλουμε ὅλοι ἐνθυμούμενοι ὅτι εἴμαστε «ἀλλήλων μέλη» νά συμπαρασταθοῦμε καί ἐκ τοῦ ὑστερήματος μας τοὐλάχιστον σέ ἀνθρώπους πού βρίσκονται στά ὅρια τῆς ἐπιβιώσεως καί σέ ὅσους ἀπειλοῦνται μέ κατάσχεση τῶν σπιτιῶν τους.
Ὡς Ἕλληνες Ὀρθόδοξοι ὀφείλουμε, ὅπως ἐπιτάσσει ἡ ἱστορία μας, νά κρατήσουμε ζωντανή τήν ἐλπίδα μας στόν Χριστό καί στίς πρεσβεῖες τῆς ὑπεραγίας Θεοτόκου καί ὅλων τῶν Ἁγίων μας. Ὄχι στήν ἀπελπισία, στήν κατάθλιψη καί τήν ἡττοπάθεια.
Ὁ παντοδύναμος Κύριος δύναται πάντα: «Κύριος διασκεδάζει βουλάς ἐθνῶν, ἀθετεῖ δέ λογισμούς λαῶν καί ἀθετεῖ βουλάς ἀρχόντων· ἡ δέ βουλή τοῦ Κυρίου εἰς τόν αἰῶνα μένει… Μακάριον τό ἔθνος, οὗ ἐστι Κύριος ὁ Θεός αὐτοῦ, λαός, ὅν ἐξελέξατο εἰς κληρονομίαν ἑαυτῷ» (Ψαλμ. 32,10-12).

Ἐπιμέλεια κειμένου Ἀναβάσεις (http://anavaseis.blogspot.com)

Read Full Post »

 

 

 

 

Τοῦ Ἀρχιμ. π. Σαράντη Σαράντου

Σεβαστοί Πατέρες,

Ἀγαπητοί ἀδελφοί,

Ἡ Ἑστία Πατερικῶν Μελετῶν φέρει βαρέως τήν ἐκμηδένιση τῆς δημοκρατίας στήν Ἑλλάδα ἀπό τούς ἴδιους τούς κυβερνῆτες τῆς πατρίδος μας, συμφωνούσης ἐσχάτως, ὡς μή ὤφειλε, καί τῆς ἀξιωματικῆς ἀντιπολιτεύσεως καθώς καί ἄλλων κοινοβουλευτικῶν παραγόντων.

Ἀπορῶ καί ἐξίσταμαι βροντοφωνάζει ὁ ἑλληνικός λαός γιά τήν κατάρ­γηση τῆς δημοκρατίας, τήν ἀπατηλή κατασκευή τῆς οἰκονομικῆς κρίσεως καί τήν ἐπιβολή της σέ ὅλα τά κοινωνικά στρώματα, ὡς καί τή μεθοδευόμενη ἐπικύρωση τῆς δανειακῆς σύμβασης ἀπό τήν πλειοψηφία τοῦ ἑλληνι­κοῦ κοινοβουλίου.

Πρῶτος ὑπέγραψε ὁ πρωθυπουργός τῆς χώρας καί ὁ ὑπουργός Οἰκονομικῶν σ’ ἕνα δικηγορικό γραφεῖο τοῦ Λονδίνου μέ τούς τυράννους δανειστές μας. Ἀπό τότε ἡ πρώτη ἔγνοια τῶν κυβερνώντων μας εἶναι ὄχι τό συμφέρον τοῦ λαοῦ μας, ἀλλά μέ κάθε θυσία, πῶς θά εἴμαστε συνεπεῖς στίς δόσεις μας πρός τούς δανειστές.

Γιά νά εἴμαστε συνεπεῖς μειώνονται μισθοί καί συντάξεις, ἐπιβάλλονται ἀβάσταχτοι φόροι, περικόπτονται παροχές γιά τήν ὑγεία, τήν παιδεία, τήν ἄμυνα τῆς χώρας, ἀπολύονται ἐργαζόμενοι, σταδιακά παραλύει ὅλη ἡ δραστηριότητα σέ ὅλους τούς τομεῖς τῆς ζωῆς, ἐνῷ οἱ τηλεοπτικές ἐκπομπές εὐκαίρως ἀκαίρως τρομοκρατοῦν τούς ἀδελφούς μας γιά ἐπερχόμενα δεινά, δεινά πού κατασκευάζονται ἀπό τά γνωστά ἄγνωστα κέντρα τῆς νέας Τάξεως πραγμάτων.

Τά τηλεοπτικά κανάλια ἀναλαμβά­νουν νά μεταφέ­ρουν ἀπό τούς ἀρχιτέκτονες τῆς Νέας Ἐποχῆς τίς κατάλληλες πληροφορίες μέ τόν κατάλληλο τρόπο, γιά νά καταρ­ρακωθεῖ ἡ ψυχολογία τῶν ἤδη φοβισμένων τηλεθεατῶν καί νά ἐξασθενήσει ὁλοσχερῶς ἡ βούλησή τους, ἡ δημιουργικότητά τους καί οἱ ἀποφάσεις τους.

Μετά ταῦτα ἀκυρώνονται οἱ δημοκρατικοί θεσμοί καί οἱ νόμοι, ὁ κοινωνικός ἱστός γίνεται διάτρητος ἀπό τήν κατάρρευση τοῦ κοινωνικοῦ κράτους, πού μέ πολλούς ἀγῶνες, κόπους καί θυσίες εἶχε καταφέρει νά στήσει ὁ ἔντιμος ἑλληνικός λαός.

Ἀπορεῖ καί ἐξίσταται ὁ Ἕλληνας πολίτης κάθε φορά πού μαθαίνει ὅτι καί τά ἄλλα εὐρωπαϊκά κράτη ἔχουν χρέη, καί ὅμως δέν σφυροκοποῦνται, ὅπως ἀνελέητα σφυροκοπεῖται ἡ Ἑλλάδα.

Ἡ Εὐρωπαϊκή Ἕνωση δέν ἔχει πιά τίς δυνάμεις νά ἐφαρμόσει τούς θεσμούς πού μόνη της ἐδημιούργησε. Θεσμοθέτησε νόμους, βάσει τῶν ὁποίων δεσμεύεται, νά βοηθήσει ἕνα κράτος μέλος της πού ὑποφέρει ἀπό κάποια κρίση, μά κυρίως ὅταν κινδυνεύει ἡ ἐθνική του κυριαρχία. Σέ μᾶς ὄχι μόνο δέν δίνεται χείρα βοηθείας, ἀλλά καί παρα­δίδεται ἡ διακυβέρνηση τῆς χώρας στό Δ.Ν.Τ., στή μονομε­ρῆ λήψη ἀποφάσεων ἀπό τά συμβούλια τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης καί τελικά στούς Γερμανούς κηδεμόνες, οἱ ὁποῖοι ἀσφαλῶς κόπτονται γιά τά συμφέροντα τῆς πατρίδος τους καί ὄχι γιά τά συμφέροντα τῆς χώρας μας.

Οἱ περισσότεροι τῶν Ἑλλήνων πιστεύουν ὅτι τούς ἐνοχλεῖ ἡ Ὀρθοδοξία μας καί ὁ διαφορετικός ἐν γένει τρόπος ζωῆς μας ἐπηρεασμένος ἀπό τήν ἁγία Ὀρθοδοξία. Ὁ θεοφώτιστος Ἅγιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς, καθη­γητής τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου τοῦ Βελιγραδίου, πολυταλαντοῦχος, γνώστης ὅλων τῶν Εὐρω­παϊ­κῶν γλωσ­σῶν καί πολιτισμῶν, εἶχε διαγνώσει τή βαθειά διαφορά ἀνάμεσα στό φιλόθεο καί φιλάνθρωπο Ἑλληνορ­θόδοξο πολιτισμό μας καί στόν Εὐρωπαϊκό, πού ἀνέχθηκε στά σπλάγχνα του ἀκόμα καί τά στρατόπεδα συγκέντρωσης καί τά κρεματόρια.

Χαρακτηριστικά τονίζει τήν ἀξία τῶν θεανθρωπίνων πολιτισμῶν τῶν ὀρθοδόξων ἐθνῶν κρατῶν, σέ σχέση μέ τά αὐστηρῶς οὑμανιστικά κράτη ἄνευ τῆς ἐν Χριστῷ πίστεως καί τῆς θείας Αὐτοῦ χάριτος. Διαβάζουμε ἀπό τό βιβλίο του «Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία καί Οἰκουμενι­σμός» στίς σελ. 184-185 τά ἑξῆς:

«Εἰς τήν Δύσιν; Οὔτε γνωρίζουν τήν Ἐκκλησίαν, οὔτε γνωρίζουν τήν ὁδόν, οὔτε γνωρίζουν ἔξοδον ἀπο τά ἀδιέξοδα. Ἐκεῖ ὅλα ἔχουν βυθισθῇ εἰς τήν ψυχοφθόρον εἰδωλολατρίαν καί φιλαυτίαν, φιληδονίαν καί σαρκολα­τρίαν. Διά τοῦτο, Εὐρώπη ἴσον ἀναγέννησις τῆς εἰδωλο­λατρίας. Ψευδόχριστοι καί ψευδοθεοί ἔχουν πλημμυρίσει τήν Εὐρώπην καί ἀπό ἐκεῖ ἐξάγονται εἰς ὅλας τάς ἀγοράς τῆς Οἰκουμένης, ἔχοντες ὡς κύριον ἔργον των νά φονεύσουν τόν Θεόν καί τήν ψυχήν εἰς τόν ἄνθρωπον· καί οὕτω νά στερήσουν ἀπό τόν κόσμον τήν μοναδικήν ἐλπίδα καί αὐτήν ταύτην τήν δυνατότητα τῆς ἀληθινῆς κοινωνίας.

Γράφοντες ταῦτα, δέν γράφομεν τήν ἱστορίαν τῆς Εὐρώπης, τῶν ἀρετῶν καί τῶν ἐλαττωμάτων της, οὔτε τήν ἱστορίαν τῶν ψευδοεκκλησιῶν τῆς Εὐρώπης. Ἐκθέτομεν ἁπλῶς καί μόνον τήν ἐντελέχειαν τῆς ὀντολογίας των. Προσπαθοῦμεν νά εἰσδύσωμεν εἰς τόν πυρῆνα τῆς εὐρωπαϊκῆς ὑψηλοφροσύνης, εἰς τά δαιμονικά ὑπόγειά της, ἀπ’ ὅπου πηγάζουν αἱ ἀκάθαρτοι πηγαί της, τά ὕδατα τῶν ὁποίων δηλητηριάζουν τήν οἰκουμένην. Τοῦτο οὐδόλως εἶναι καταδίκη τῆς Εὐρώπης· εἶναι μόνον μία ἐκ βαθέων κραυγή καί ἐν προσευχῇ πρόκλησις εἰς τήν μοναδικήν ὁδόν τῆς σωτηρίας διά τῆς μετανοίας».

Διαφορά πίστεως, διαφορά ζωῆς. Μήπως γι’αυτό διωκόμαστε, ὑφιστάμεθα τά πάνδεινα καί πολυβολού­μαστε;

Εἰδικότερα ἡ πατρίδα μας γιά ἀρκετούς αἰῶνες ὑπῆρξε ὑπό­δειγμα ἔθνους ἀνθρωπιστικοῦ καί πολιτισμέ­νου, μέσα στό ὁποῖο οἱ πολῖτες ἀπελάμβαναν τούς καρπούς τῆς συνεργασίας τῆς ἁγίας Ἐκκλησίας μας, τῆς Νύμφης τοῦ Χριστοῦ, μέ τήν κρατική ἐξουσία.

Τώρα μέσα στήν κρίση διαταράσσεται αὐτή ἡ ἀγαστή συνεργασία Ἐκκλησίας καί Πολιτείας. Τώρα πού μειώ­νεται ὁ λόγος τῆς Ἐκκλησίας, ἀποθρασύνεται ἡ συμπερι­φορά τῆς κοσμικῆς ἐξουσίας μέ ὅλες τίς ἀντιλαϊκές ἐπιπλο­κές πού ἤδη ἀναφέραμε. Πρωτοφανής ἐχθρική συμπεριφο­ρά πρός τό λαό ἀπό αὐτούς πού ἔπρεπε νά εἶναι οἱ ὄντως προστάτες του.

Τό 1940 ὁ δικτάτορας Μεταξᾶς αὐτομάτως ἀπέβαλε τή δικτατορική του διοικητική τακτική, ταυτίστηκε μέ τό ἡρωϊκό φρόνημα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ κατά τοῦ «Ἄξονα», συνεργάσθηκε, συναγωνίσθηκε μετά τοῦ λαοῦ καί τό θαῦμα ἔγινε. Οἱ Ἕλληνες πολέμησαν ἡρωϊκά καί ἀπό τότε ἔμεινε στήν ἱστορία αὐτῆς τῆς ἐποχῆς τό τοῦ Οὐίνστον Τσόρτσιλ, ὅτι «οἱ ἥρωες πολεμοῦν σάν Ἕλληνες».

Σήμερα οἱ «δημοκράτες» κυβερνῆτες μας ἑτοίμασαν πανδοχεῖο μόνιμης ἐξουσιαστικῆς φιλοξενίας στούς ἀπογόνους τῶν πρώην κατακτητῶν μας, πού θά ἁπλώσουν τά δίχτυα τῆς ἐξουσίας τους στά παιδιά μας, στά ἐγγόνια μας, στά δισέγγονά μας κ.ο.κ. Οἱ ἀπόγονοί μας θά ἀναγκαστοῦν νά μείνουν στά ἀποκαΐδια καί στίς στάχτες τῆς ἐκποίησης, πιό σωστά τοῦ ξεπουλήματος τῶν πάντων στούς δυνάστες τῆς Νέας Ἐποχῆς.

Τίς τελευταῖες ἡμέρες μετά ἀπό κοινή συνέντευξη τύπου πού ἔδωσαν οἱ ὑφυπουργοί ἐσωτερικῶν κ. Κουκουλόπουλος καί διοικητικῆς μεταρρύθμισης καί ἠλε­κτρονικῆς διακυβέρνησης κ. Τζωρτζάκης ξαναπροκύπτει, ὅπως διαφαίνεται, ἡ Κάρτα τοῦ Πολίτη. Μετά ἀπό τή μεγάλη οἰνονομική ἀφαίμαξη, τά χαράτσια, τήν ἐξαγγελία ἐπιβολῆς νέων φόρων τύπου Ε.Τ.Α.Κ. καί τήν κατ’ ἐντολή τοῦ κράτους αὐτόματη αὐθαίρετη ἀνάληψη γιά ἀκούσια πληρωμή τῶν χαρατσιῶν ἀπό τόν τραπεζικό μας λογα­ριασμό, πῶς μποροῦμε νά διανοηθοῦμε νά παραλά­βουμε τήν Κάρτα τοῦ Πολίτη;

Τώρα πιά εἴμαστε ἀπόλυτα πεπεισμένοι, ὅτι ἡ λήψη καί ἡ χρήση της θά εἶναι γιά μᾶς ἡ φυλακή μας – ἠλε­κτρονική φυλακή – καί ἐντός αὐτῆς ἁλυσσοδεμένοι χειρο­πόδαρα ἀπό τή Νέα Τάξη ἤ διάλυση πραγμάτων, τῆς Νέας Ἐποχῆς, γιά νά ἐπακολουθήσει τό χάραγμα ἤ σφράγισμα ἀφοῦ αὐτός θά εἶναι ὁ ὕστατος σκοπός, νά τσιπάρουν τούς πάντας.

Βέβαια θά πρέπει νά εἴμαστε ἀκριβεῖς, εἰλικρινεῖς, ἀληθινοί. Οἱ βαθιές ρίζες τῆς κρίσεως βρίσκονται μέσα μας, στίς ψυχές μας, στίς νοοτροπίες μας, στήν ἀλλοτριούμενη βούλησή μας, στή μή μετάνοιά μας. Δώσαμε καί δίνουμε χῶρο στό κακό, στό διάβολο. Ἀπό τό 1986 ἕως τό 2002 ἕξι ἑκατομμύρια ἐκτρώσεις βαρύνουν ἀναλογικά ὅλους μας, τίς καί τούς δράστες, τούς ἐπιστήμονες ἰατρούς πού πραγμα­το­ποιοῦν τό ἔγκλημα, τούς συνυπεύ­θυ­νους ἠθικά συγγενεῖς, καθώς καί ὅλους μας πού μέ ἔνοχη σιωπή ἀποδεχθήκαμε ἀκόμα καί νά νομιμοποιηθοῦν οἱ ἀμβλώσεις καί μάλιστα νά καλύπτονται τά ἔξοδά τους ἀπό τά ἀσφαλιστικά ταμεῖα.

Δώσα­με καί ἐξακολουθοῦμε νά δίνουμε χῶρο στούς σοδομι­στές. Τό ἄμε­τρο θράσος τῶν ὀργανωμένων ὁμοφυ­λοφίλων μᾶς ἀφή­νει ἐγκληματικά ἀδιάφορους μέ ἀπο­τέλεσμα νά ἐπηρεάζονται, νά διαφθείρονται οἱ νεώτεροι ἤ καί μεγαλύτεροι στήν ἡλικία, μέ τό σκεπτικό τῆς ἐπιλογῆς πολλαπλῶν ἐμπειριῶν. Μόνο ἐμεῖς οἱ ταπεινοί καί ἀνάξιοι πνευματικοί γνωρίζουμε τήν ἐνδόμυχη βαθειά δυστυχία πού καταπλακώνει τούς ἀνθρώπους αὐτούς λόγῳ τῆς σοβα­ρότητος τοῦ ἁμαρτήματος.

Αὐτές τίς ἡμέρες ἡ Ἑλληνική Κυβέρνηση προέβη ἀδίστακτα στήν κάλυψη τῶν σαδομαζοχιστῶν, παιδοφί­λων, ἐπιδειξιομανῶν, τζογαδόρων, κλεπτομανῶν και πυρο­μανῶν. Ἀποῦσα ἐδῶ ἤ ἐπιβάλ­λουσα ὁδηγία ἡ Εὐρωπαϊκή Ἕνωση;

Ἐπίσης οἱ πρώιμες, καί ὄχι μόνο, προγαμιαῖες σεξουα­λικές σχέσεις, οἱ ἐξωσυζυγικές, οἱ ἐλεύθερες συμβιώσεις, ἐκ τοῦ θλιβεροῦ ἀποτελέσματος μᾶς ἐπιβεβαιώνουν τή μιζέρια, τό ἀνικανοποίητο καί τήν ἀποτυχία αὐτῶν τῶν ἐπιλογῶν, πού στή γλῶσσα τῆς ἐκκλη­σίας τίς ὀνομάζουμε θανάσιμες ἁμαρτίες.

Τέλος ὁ πρότερος εὐδαιμονιστικός καί καταναλωτικός τρόπος ζωῆς μέ τά εὔκολα δάνεια, μέ τή συσσώρευση καί σπατάλη πολλῶν ἀγαθῶν, μέ τήν ἐπιλογή ρούχων τῆς πιό ὀνομαστῆς μάρκας, ἰσχυρο­ποίησαν τίς ἀτομικές μας ἀπαιτήσεις καί μᾶς χώρισαν ἀντί νά μᾶς συνδέουν ἀπό τούς ἀδελφούς Μᾶς ἐγκλώβισαν στά τείχη τά ἀδιαπέραστα τῆς αὐτονομίας μας καί τῆς ἀσταθέστατης αὐτάρ­κειας.

Σεβαστοί Πατέρες καί ἀγαπητοί ἀδελφοί,

Ἐμεῖς ὡς Ἕλληνες καί ὡς χριστιανοί ἔχουμε μιά ὑπερένδοξη μακραίωνη ἱστορία ἀγώνων πνευματικῶν καί ἀγώνων ἐθνικῶν, ἀγώνων θεανθρωπίνων. Ἐφόσον τό δεύ­τερο πρόσωπο τῆς Πανα­γίας Τριάδος, ὁ πρώην ἄσαρκος Λόγος, σάρξ ἐγένετο καί ἐσκήνω­σεν ἐν ἡμῖν, ἐφόσον ὁ παντέλειος Θεός, ἔγινε καί τέλειος, πραγμα­τι­κός ἄνθρωπος, καταξίωσε τήν ἀνθρώπινη φύση καί στό πρόσωπό Του συνεχριστοποίησε, θεανθρωποποίησε τόν πεσόντα ἄνθρω­πο. Τοῦ μετέδωσε ὅλα τά χαρίσματά Του καί ἀπό εἰκόνα Του θέλησε καί μέ τό δικό του ἀγώνα ὁ ἄνθρωπος νά φθάσει στό καθ’ ὁμοίωσιν, νά γίνει καί αὐτός κατά χάριν θεός, νά γίνει μέ τή Χάρη Του τέλειος, καλύτερος καί ἀπό τήν ἀρχετυπική του δημιουργία, πα­ντέ­λειος ἄνθρωπος.

Ἑπομένως προϋπόθεση γιά τήν αἰώνια ζωή εἶναι ἡ παροῦσα, πού κατά τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας ἔχει μοναδική πιά ἀξία καί ὄχι τήν ἀπαξία πού τῆς ἀπέδιδαν καί τῆς ἀποδίδουν διάφορες φιλοσοφίες καί οἱ ἀνατολικές θρησκεῖες. Ἐμεῖς λοιπόν οἱ Ὀρθό­δοξοι δέν εἴμαστε μονο­φυσῖτες. Ἐνδιαφερόμαστε καί γιά τήν παροῦσα ζωή, πού ἀποτελεῖ τό προοίμιο καί τήν προϋπόθεση τῆς αἰωνίας.

Οἱ ἅγιοι μάρτυρες ἐνδιαφέρονταν νά δώσουν τήν καλή ὁμολογία ἐδῶ ἐπί τῆς γῆς, πρῶτον γιά νά μήν ἐκλείψει ἡ θεανθρώ­πινη ποιότητα ἐπιγείου ζωῆς, ὅσο καί γιά νά σφυρηλατηθοῦν οἱ προϋποθέσεις εἰσόδου στήν αἰώνια ζωή τῆς Βασιλείας τῶν Οὐρα­νῶν.

Ἡ θυσία τῶν ἁγίων μαρτύ­ρων προκαλοῦσε τήν ἐγρήγορση τοῦ πνεύματος καί ἐξα­σφάλιζε τήν ὑψίστη μακαριότητα πού ἄρχιζε ἀπό ἐδῶ καί συνεχιζόταν στήν αἰώνια ζωή. Οἱ ἅγιοι μάρτυρες ἄντεχαν τά ποικίλα βασανιστήρια τῶν δικτατόρων αὐτοκρατόρων, ἐπειδή εἶχαν ἀποκτήσει βαθεῖα καρδία, ἐντός τῆς ὁποίας ἄνθιζε ὁ θεῖος ἔρωτας, πού ἡ ποιότητά του εἶχε ἀσύλληπτες προεκτάσεις αἰωνίου ζωῆς.

Ἀνάλογες ἐν Χριστῷ πνευματικές ἐμπειρίες εἶχαν καί οἱ ἀγω­νιστές τοῦ ἔθνους μας.

Ὁ Κωνσταντῆς Κανάρης ἄ­ναψε ἕνα κερί μπροστά στό εἰκόνισμα τῆς Παναγιᾶς καί χωρίς νά πεῖ κάτι, μονολόγησε μπροστά Της καί εἶπε στή Μεγαλόχαρη: Κωνσταντῆ, θά πεθάνεις! Ἡ ὑπέρβαση τῆς ζωούλας του καί ἡ Χάρη τῆς Παναγιας Μητέρας τόν ὕψωσε στή νίκη.

Ἄλλος λιγότερο καί ἄλλος περισσό­τε­ρο διακρί­νονταν γιά τήν ἐσώτατη ἀκμαία ἐν Χριστῷ πνευματική ἐμπειρία, πού τούς ἔδινε ἀντοχές καί θάρρος καί νίκες ἐναντίον τῶν ἐπιβού­λων τῆς πατρίδος. Πῶς κατάφερναν νά νικήσουν ἕνας ἤ λίγοι τούς πολλούς καί νά τούς παραλύσουν μέ τά εὐτελῆ ὑλικά πολεμικά ὅπλα; Ἡ ψυχική καί σωματική θεοσθένεια, θεοδύναμη τούς ἔδινε ἀκατά­βλητη ἀντίσταση, ὥστε νά ἐπιτυγχάνουν τήν προ­στασία τῆς πατρίδος.

Οἱ ἐθνικοί μας ἀγῶνες πάντοτε ἦταν ἀμυντικοί πρός ὑπερά­σπιση τοῦ χώρου τῆς πατρώας γῆς καί ἐντεῦθεν τοῦ πολιτισμοῦ, τῶν ἑστιῶν καί βωμῶν, τῶν ἱερῶν καί τῶν ὁσίων καί κατά κορυφήν τοῦ διαμορφωθέντος Ἑλληνοχρι­στιανικοῦ πολιτισμοῦ μας. Οἱ Ἅγιοι Πατέρες μας πολύ ἀγαποῦσαν τήν πατρίδα τους, ἐνδιαφέρονταν καί εὔχονταν δι αὐτήν.

Ὁ Μέγας Βασίλειος ἐπαινεῖ μέ ἐπιστολή του τόν Σωφρόνιο τόν Μάγιστρο, διότι εἶναι τόσον φιλότιμος, ὥστε «τήν Πατρίδα, στήν ὁποία μεγάλωσε καί ἀνετράφη, τήν τιμᾶ ἐξ ἴσου μέ τούς γονεῖς του» καί χαίρεται, διότι, στίς ἡμέρες πού εἶναι αὐτός ἄρχων «ἡ Πατρίδα μας πλούτισε, διότι ἄνδρας ἄξιος ἔχει ἀναλάβει τήν φροντίδα της».

Ὁ ἄγιος Γρηγόριος ὁ Ναζιανζηνός γράφων στό Σωφρόνιο τό Μάγιστρο, λέγει: «Εἶναι γνώρισμα τῶν εὐσεβῶν ἀνθρώπων νά τιμοῦν τή μητέρα τους. Ὅμως κάθε ἄνθρωπος ἔχει διαφορετική μητέρα. Κοινή μητέρα ὅλων εἶναι ἡ Πατρίδα» καί τόν ἐπαινεῖ διότι εἶναι ὁ κοινός προστάτης τῆς πατρίδος.

Ὁ Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος διακηρύττει ὅτι δέν ὑπάρχει τίποτε γλυκύτερο ἀπό τήν Πατρίδα.

Γιαυτό καί ἐμεῖς σήμερα στήν Ἑστία Πατερικῶν μελετῶν ἀντιδροῦμε στήν ἀμείλικτη πολεμική κατά τοῦ μακραίωνος πολιτισμοῦ μας, τοῦ πλούτου πού ἐμπεριέχει ἡ πατρίδα μας, φυσικοῦ, ὀρυκτοῦ, ὑλικοῦ καί πνευματικοῦ, θύραθεν καί χριστιανικοῦ. Δέν διανοού­μαστε νά μένουμε ἀδρανεῖς θεατές τῆς γενικευμένης κατεδάφισης τῆς χώρας μας καί τῆς ἐκποίησής της σέ τιμή εὐκαιρίας στούς οἱουσ­δήποτε.

Ἡ ἀποτεθησαυρισμένη ἐμπειρία τῶν ἁγίων Πατέρων, μαρτύρων καί ὁμολογητῶν τῆς πίστεως καί τῶν ἡρώων τῆς πατρίδος μας μᾶς ἔχει διδάξει καί μᾶς ἔχει πείσει ὅτι, ἐάν ἐμεῖς κάνουμε τόν ἀγώνα μας, κάνουμε τό ἐφικτό, ἡ θεία παντοδυναμία τῆς Παναγίας Τριάδος μπορεῖ νά ἐπιτελέσει τό ἀσύλληπτο, τό ὑπερβατικό, τό ἀνθρωπίνως ἀνέφικτο, τό θαῦμα τῆς σωτηρίας αὐτῆς τῆς πατρίδος, αὐτῆς τῆς γῆς πού τόσα πνευματικά φῶτα χάρισε στούς ξένους.

Οἱ λαοί τῆς Εὐρώπης, οἱ ἀδελφοί Εὐρωπαῖοι θά παραδει­γματισθοῦν, θά συγκινηθοῦν ἀπό τό ἔνθεο κατά τό δυνατόν παρά­δειγμα καί ὡς διά σπινθήρων φιλελευθερίας θά μπορέσουν καί αὐτοί νά διατηρήσουν ἀφ’ ἑνός τά καλά ἐπιτεύγματα τοῦ πολιτισμοῦ τους προτοῦ σαρωθοῦν ἀπό τή λαίλαπα τῆς Ν. Ἐποχῆς, ἀλλά καί νά ἀναπτύξουν ὅ,τι καλύτερο μποροῦν, ἀφυπνιζόμενοι ἀπό ὑγιῆ ἐπαναστατικά παραδείγματα.

Σεβαστοί Πατέρες καί ἀγαπητοί ἀδελφοί,

Ἡ παροῦσα ἡμερίδα εἶναι ἔκφραση πόνου γιά τήν πτώση μας. Πῶς ἀφήσαμε τά πράγματα νά φθάσουν σ’ αὐτό τό ἀδιέξοδο πού τώρα βρισκόμαστε! Πῶς τόσο καιρό κοιμώμαστε τόν ὕπνο τῆς ἔνοχης ἀδιαφορίας; Πῶς τώρα μετά ἀπό τό πρῶτο σόκ πού ὑπέστημεν δέν μποροῦμε νά ἀνακαλύψουμε τήν ἄκρη, τήν ἀρχή τοῦ κουβαριοῦ, πού μᾶς ἔχει ὅλους περικυκλώσει;

Οἱ γιατροί προτοῦ ἀποφασίσουν νά δώσουν στόν ἀσθενῆ τους κάποια θεραπεία, ἐνδιαφέρονται νά κάνουν τήν ὀρθή διάγνωση. Τά ἴδια φάρμακα δέν συνιστῶνται πά­ντοτε σέ ὅλους τούς πάσχοντας ἀπό τήν ἴδια ἀσθένεια. Δοκιμάζουν μέ διάφορα σχήματα θεραπευτικά, ἔχοντας καί ὁλόκληρη τήν εἰκόνα τοῦ ἀσθενοῦς, μέχρι νά καταλήξουν στό συγκεκριμένο σχῆμα, εἴτε πάλι ἐναλλάσσοντας θερα­πεία. Σέ κάποιες μάλιστα ἀσθένειες προτείνουν θεραπεία ἐφόδου μέ διπλῆ δόση φαρμάκου.

Τώρα καί ἐμεῖς, κληρικοί καί λαϊκοί, χρειαζόμαστε θεραπεία ἐφόδου γιά νά ἀντιμετωπίσουμε τόν ὕψιστο κίνδυνο τῆς κρίσεως. Γιαυτό καί ἀπό τήν ἀρχή τῆς κρίσεως συστήσαμε τήν πρωϊνή προσευχή μέ τό κομποσχοίνι, ταπεινῶς πιστεύοντας ὅτι ὅλοι μας ὡς διωκόμενος Ἑλλη­νικός λαός χρειαζόμαστε ἄνωθεν καί ἀθρόα τή βοήθεια τοῦ ἐν Τριάδι Θεοῦ.

Θεραπεία ἐφόδου συστήσαμε, παίρνοντας παράδειγμα ἀπό τούς ἁγίους μοναχούς καί τίς ἅγιες μονα­χές πού ζοῦν ἀφιερωμένοι στόν Κύριο, ἀλλά καί παραλ­λήλως ἀσκοῦν τήν ἐν Χριστῷ φιλαδελφία. Φιλοξενία καί φιλαδελφία ἦταν πάντοτε τά πρῶτα διακονήματα τῶν μοναχῶν ὅλων τῶν Ἱερῶν Μονῶν τοῦ Ἁγίου Ὄρους.

Ἕνα περι­ποιημένο ἁπλό κελάκι, μέ ἕνα κρεβάτι καί ἕνα πιάτο φαγητό ἤ καί περισσότερο εἶναι αὐτό τό αὐτονόητο γι’ αὐτούς. Ἐνδεικτικά ἡ μονή Βατοπαιδίου τοῦ Ἁγίου Ὅρους καθημερινά παρασκευάζει ἐκτός ἀπό τίς μερίδες τῶν ἑκατόν εἴκοσι μοναχῶν της κατά μέσον ὅρο ἄλλες ἑκατό ἤ διακόσιες μερίδες γιά τούς ἐπισκέπτες τῆς Μονῆς, πρᾶγμα πού ἐμεῖς οἱ ἐν τῷ κόσμῳ δέν ἔχουμε συνηθίσει νά κάνουμε. Σπανίως καί κατ’ ἐξαίρεση θέλουμε καί προ­σφέ­ρουμε.

Οἱ μοναχοί θεσμικά καί μέσα στόν μοναχικό τους κανόνα, στό πρόγραμμά τους, ἔχουν ἐντάξει τή φιλοξενία τῶν ἐπισκεπτῶν, ἐπειδή τούς θεωροῦν ἐν Χριστῷ ἀδελφούς καί εἰκόνες Χριστοῦ γιαυτό καί τούς τιμοῦν ὅπως τίς ἅγιες Εἰκόνες. Παραλλή­λως προσφέρεται καί ἡ ἐν Χριστῷ πνευ­ματική φιλοξενία, γιατί ἡ πλειονότητα τῶν ἐπισκεπτῶν ζητοῦν πνευματική ἐνίσχυση διά τῆς ἱερᾶς ἐξομολογήσεως καί συμβουλές γιά τή σωστή καλλιέργεια τῆς Νοερᾶς προσευχῆς πού πολύ ἀναπαύει τήν ἀθάνατη ψυχή μας.

Τώρα ὁ π. Ἐφραίμ μετατέθηκε, προήχθη ἀπό τό κελλί τῆς Ἱερᾶς Μονῆς στό κελλί τῆς φυλακῆς τοῦ Κορυδαλλοῦ. Ὁ π. Παΐσιος ἔλεγε ὅτι ὁ ἄδολος ἄνθρωπος, ὁ ἄνθρωπος τοῦ θεοῦ καί στήν κόλαση ἄν κατά λάθος πεταχθεῖ, μεταβάλλει καί τήν κόλαση σέ παράδεισο, γιατί τό ἔνδοθεν, λάμπον φῶς τοῦ Χριστοῦ καταυγάζει ὅλο τό γύρω περιβάλλον.

Ταπεινῶς φρονοῦμε ὅτι ἡ παροῦσα κατά­σταση ἀντιμετω­πί­ζεται μέ ἔκτακτα πνευματικά μέτρα, μέ ἐξέγερση πνευματική καί μέ ἀντίδραση λαϊκή καί προτείνουμε:

Ἀναλογιζόμενοι τό σοβαρό μερίδιο τῆς προσωπι­κῆς μας εὐθύνης καί τοῦ σκληροῦ πολέμου πού διεξάγεται ἀπό τούς δανειστές μας καί τούς δικούς μας κυβερνῆτες, αἰσθανόμαστε τόν ἔσχατο κίνδυνο πρωτοφανοῦς ἁλώσεως.

Ἀντί νά μαραίνεται ὅλη ἡ ψυχολογία μας ἀπό ἐλλείμματα πίστεως, πρώτη μας, αὐτόματη πνευματική κίνηση νά εἶναι ἡ προσευχή. Ἄν καταφέρουμε νά κυλήσει ἕνα δάκρυ μετα­νοίας ἀπό κάθε μάτι μας, θά ἀνακουφισθεῖ ἡ ψυχή μας. Ἄν οὔτε ἕνα δάκρυ δέν διαθέτουμε προσευ­χόμενοι, εὐκολότε­ρος εἶναι ἕνας στεναγμός.

Ἕνας τε­λωνικός στεναγμός μέ προσευχή αὐτομεμψίας ἔγινε δεκτός ἀπό τόν Κύριο, ὅπως φαίνεται ὁλοκάθαρα στήν παραβολή τοῦ Τελώνου καί Φαρισαίου. Μετά ἀπ’ ὅλα τά παραπάνω προσπαθοῦμε νά κρατᾶμε τό λογισμό μας ἀταλάντευτο στόν Σωτήρα μας Ἰησοῦ Χριστό κάτω ἀπό τά ὄμματα καί τή θεία πρόνοια τοῦ Ὁποίου διαδραματίζονται ὅλα τά τῆς Κρίσεως.

Ὁ Ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς Ἐπίσκοπος Ἀχρίδος, θέτει ὅλους μας μπροστά στίς εὐθῦνες μας γιά τήν κρίση πού διερχόμαστε. Ἕκαστος ἐξ ἡμῶν στή μέλλουσα Κρίση, ἐνώ­πιον τοῦ φιλανθρώπου καί ἀδεκάστου Κριτή θά δώσει λόγο γιά ὅσα πῆρε καί γιά ὅσα ἔδωσε ἤ ἔχασε κατά τή διάρκεια τῆς παρούσης κρίσεως.

Μιά ἀπόφαση γιά θεανθρωπινότερο τρόπον ζωῆς θά προστεθεῖ στίς προκλήσεις μας πρός τόν Ὕψιστο γιά νά ἐκδηλωθεῖ ἡ ἄμεση θεϊκή ἐπέμβαση καί οἱ πρῶτες βοήθειες. Εἶναι πιά καιρός, μέ τήν εὐλογημένη εὐκαιρία τῆς κρίσεως, νά ἀνοίξουμε τά μάτια μας καί τίς καρδιές μας στούς «πλησίον» μας, νά τούς δώσουμε τό τό ἀδελφικό καί χριστιανικό χέρι καί ἡ ἐν Χριστῷ ἐν θεωρίᾳ ἀδελφική ἀγάπη, νά γίνει ἁπτή καί καρδιακή πράξη.

Ἡ Ὀρθοδοξία μας νά γίνει ἐδῶ καί τώρα Ὀρθοπραξία. Ἀδέλφός ὑπ’ ἀδελφοῦ βασταζόμενος ὡς πόλις ὀχυρά, λέγει ἡ Ἁγία Γραφή. Στήν Ἑστία Πατερικῶν μελετῶν φτάνουν περιστα­τικά ἀνθρώπων, πού χάνουν τό σπίτι τους μετά ἀπό πλει­στη­ριασμό τῆς τράπεζας καί ἀπόφαση κατάσχεσης.

Δύο ἤ τρεῖς ἀπό ἐμᾶς πού ὁριακά μποροῦμε νά πληρώσουμε, ἀντί νά πληρώσουμε τά δικά μας χαράτσια, μποροῦμε νά προ­τεί­νουμε νά συνεννοηθοῦμε γιά τήν διακοπή τῆς κατάσχε­σης καί νά ἀποτρέψουμε τήν ἔξωση οἰκογένειας ἀπό τό σπίτι τους.

Νά στείλουμε ὅλα τά παραστατικά στόν Ὑπουργό οἰκονομικῶν καί στήν Ἐφορία ζητώντας ἐξαίρε­ση τοῦ χρέους τους. Ἄν τούς ἔχει ἀπομείνει λίγη ἀνθρωπιά, μιά καί προέρχονται ἀπό δημοκρατικό κόμμα, μπορεῖ νά συγκινηθοῦν, νά προβληματισθοῦν καί νά κάνουν κάτι. Ὅλα αὐτά τά παραστατικά μερι­κῶν περι­πτώσεων μποροῦ­με νά τά κοινοποιήσουμε στό Εὐρωκοι­νο­βούλιο, Μέρκελ, Ὀμπάμα κ.τ.λ. γιά νά ἔχουν δεῖγμα τῶν ἀντιδράσεων καί τῆς χριστιανικῆς Ἕλληνι­κῆς φιλαλληλίας.

Ὅσοι ἐκ τῶν ἀδελφῶν δέν ἔχουν ἐξομολογηθεῖ ποτέ τους, πρέπει νά προσέλθουν σ’ ἕνα πνευματικό, νά ἐξαγορευθοῦν ὅσα καταλαβαίνουν πώς βαραίνουν τήν ψυχή τους. Ἐκ τοῦ ἀποτελέσματος, ἐκ τῆς προσωπικῆς τους ἐμπειρίας θά κατανοήσουν πόση εἶναι ἡ ἀγάπη τοῦ Κυρίου μας. Μᾶς ἀνακουφίζει τήν ψυχή, μᾶς χαρίζει ἀντοχές καί δυνάμεις γιά νά ἀντιμετωπίζουμε τήν καθημε­ρινότητα καί πέρα αὐτῆς νά ἔχουμε ἀπέραντες ἐλπίδες αἰω­νίου ζωῆς.

Μά τι σχέση ἔχει, θά μοῦ πεῖτε, ἡ κρίση, τά χαράτσια, ἡ ἀνέχεια, μέ τήν ἱερά ἐξομολό­γηση; Ὅπως ἀχώριστα ἑνωμένη εἶναι ἡ ψυχή μας μέ τό σῶμα μας, ἔτσι ἑνωμένα εἶναι καί τά θέματα τά βιοτικά μέ τά πνευματικά. Ἡ ἱερά ἐξομολόγηση φωτίζει τό νοῦ μας καί μᾶς βοηθάει νά παίρνουμε τίς καλύτερες ἀποφάσεις καί μέ τήν εὐλογία τοῦ Θεοῦ να΄ἔχουμε ἀνάπαυση στήν ψυχή μας.

Ἄς μή ξεχνᾶμε ὅτι ὅλα τά πετεινά τρέφονται χωρίς νά ἔχουν ἄγχος καί ἀγωνία. Πρωί πρωΐ χαλᾶνε τόν κόσμο μέ τά τιτιβίσματά τους. Εἶναι μέσα στήν ἀρχετυπική δημιουργία τους, μέσα στό DNA τους νά τραγουδοῦν δοξολογικά πρός τόν Ὕψιστο καί νά διαλαλοῦν μέ ὅλο τό εἶναι τους ὅτι δέ νοιάζονται γιά τίποτα ἀφοῦ ἔχουν τέτοιας ἀπέραντης μεγαλωσύνης καί φροντίδας δημιουργό Θεό.

Καί ἐπιβεβαιώνει τήν ἀφρόντιδα κατάστασή τους καί ὁ ἴδιος ὁ Κύριος, ὅταν λέγει: «ἐμβλέψατε εἰς τά πετεινά τοῦ οὐρανοῦ, ὅτι οὐ σπείρουσιν οὐδέ θερίζουσιν οὐδέ συνάγουσιν εἰς ἀποθήκας καί ὁ πατήρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος τρέφει αὐτά·» (Ματθ. στ΄ 26). Νά μιά εὐκαιρία πέρα ἀπό τίς δικές μας προσπάθειες πέρα ἀπό τή δική μας λογική, πέρα ἀπό τήν εὐλογημένη ἀγωνιστικότητα, νά ἀφήνουμε περιθώρια στίς ἐπιλογές τοῦ Θεοῦ γιά μᾶς. Πόσο ἀσφαλῶς καλύτερος θά ἦταν ὅλος ὁ κόσμος μας, ἴσως νά ἤγγιζε σέ ὀμορφιά, σέ ἀσφάλεια καί σέ ἀδελφικότητα τόν παράδεισο, ἄν διαθέταμε καί προσωπικά καί συνολικά αὐτή τήν ἐμπιστοσύνη στόν Πατέρα ἡμῶν τόν ἐν τοῖς οὐρα­νοῖς. Μᾶς δίδεται μιά ἄλλη ἐξαιρετική εὐκαιρία παραχω­ρημένη καί ἐπιτρεπόμενη ἀπό τή θεία δικαιοσύνη καί τή ἐσταυρωμένη καί ἀναστημένη ἀγάπη Του νά μάθουμε ἑκόντες ἄκοντες νά Τοῦ μιλᾶμε, νά Τόν ἐμπιστευόμα­στε, νά συνεργαζό­μαστε ὅπως θέλει καί ὁ Ἴδιος, μαζί Του.

Τό «Πάτερ ἡμῶν» πού εἶναι δική Του προσευχή γιά μᾶς πρός Αὐτόν καί ἡ συνοπτικότερη καί συντομότερη «Κύριε, Ἰησοῦ Χριστέ ἐλέησόν με» ὅπως καί ἄν λέγονται καί ὁπουδήποτε καί ἀπό ὁποιονδήποτε καί ἄν ψιθυρί­ζονται, φτάνουν στά ὦτα τῆς μεγαλωσύνης Του καί τῆς ἀπέραντης ὡς ὠκεανοῦ Ἀγάπης Του.

Αὐτή ἡ εὐχή ἀλληλοπεριχω­ρού­μενη μέ τήν ἀγάπη Του μπορεῖ νά προκαλέσει, λύσεις, ἀπα­ντήσεις, διεξό­δους πού δέν μποροῦμε κἄν νά φαντασθοῦμε μέσα στήν ἄκρως στενάχωρη διαμορφούμενη καθημερινό­τητα. Ἡ εὐχή καί ἡ ἀγάπη μποροῦν νά ἐξυγιάνουν καί νά καθαρίσουν τίς ὀργισμένες ψυχές μας καί νά φθάσουν στούς κυβερνῆτες μας ὡς κύματα θαυματουρ­γοῦ ἀγάπης.

Ἄν μεταβληθεῖ τό φθονερό μῖσος σέ ἄμισον μῖσος κατά τόν ἅγιο Ἰωάννη τό Σιναΐτη μπορεῖ νά φθάσει μυστικῷ τό τρόπῳ καί μέ μυστικές κινήσεις στούς «μεγάλους» τῆς γῆς καί νά ἀνατραποῦν τά χειρότερα καί νά ὑποψιασθοῦν ὅτι ὄντως ὁ Μεσσίας ἦλθε καί δέν ὑπάρχει λόγος νά ἀναστα­τώνουμε ἅπασαν τήν Οἰκουμένην γιά νά ἐγκαταστήσουμε τό δικό μας «Μεσσία» τό δικό μας παγκόσμιο κυβερνήτη.

Τέλος κάθε Κυριακή ἤ καθημερινές ὅταν βρισκόμαστε στή θεία Λειτουργία ἐκ βαθέων νά προσευχόμαστε νά μᾶς ἐλεήσει ὁ Θεός. Μαζί μέ τόν ἑαυτούλη μας νά βάζουμε στήν προσευχή μας, σάν νά εἶναι καί ἐκεῖνοι παρόντες, τούς γύρω μας, τούς δικούς μας ἀνθρώπους καί ὅσους μποροῦμε νά θυμηθοῦμε ἀπό αὐτούς πού ἔχουν ἀνάγκη καί μυστικῶς ζητοῦν τίς εὐχές μας, καθώς καί τούς τυράννους μας, γιά νά «μή στήσῃ Κύριος αὐτοῖς τήν ἀνομίαν ταύτην». Νά τούς φωτίσει μέ τό φῶς Του τό ἀληθινόν νά ἀποκτήσουν τήν πανευδαίμονα ἐμπειρία τῆς αἰωνίου ζωῆς.

Ἐπιμέλεια κειμένου Ἀναβάσεις (http://anavaseis.blogspot.com)

Read Full Post »

Στὶς 15 Ἰουνίου 2011, ὁ π. Σαράντης Σαράντος, ἀνήγγειλε τὴν ἵδρυση τῆς νεοσύστατης μή κερδοσκοπικῆς ἑταιρείας «Ἑστίας Πατερικῶν Μελετῶν» στὴν αἴθουσα ἐκδηλώσεων τοῦ Δημαρχείου Ἁμαρουσίου.

Ἡ ἐκδήλωση «ἄνοιξε» μέ τή χορωδία τοῦ «Σχολείου Ψαλτικῆς» ποὺ ἔψαλε ἐπίκαιρους κατανυκτικοὺς Βυζαντινοὺς ὕμνους μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ Δοξαστικὸ ἀπὸ τὴν ἀκολουθία τοῦ ἑσπερινοῦ του Ἁγίου Ἰσαὰκ τοῦ Σύρου [πατῆστε ἐδῶ γιὰ νὰ τοὺς ἀκούσετε].
Στή συνέχεια ἀκολούθησε χαιρετισμὸς τοῦ Πανοσιολογιωτάτου Ἀρχιμανδρίτου Δωρόθεου Κιούση,Γραμματέως τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Κηφισίας Ἀμαρουσίου καὶ Ὠρωποῦ, ὁ ὁποῖος μετέφερε τὶς πατρικὲς εὐλογίες τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου κ. κ. Κυρίλλου γιὰ τὴν παροῦσα ἐκδήλωση, ἀλλὰ καὶ τὴν «καλὴ εὐόδωση τῶν σκοπῶν» τῆς νεοσύστατης Ἑστίας Πατερικῶν Μελετῶν. Μεταξὺ ἄλλων ἀναφέρθηκε σὲ σκέψεις καὶ προβληματισμοὺς τοῦ Σεβασμιωτάτου σὲ μία ἐποχὴ ραγδαίων ἐξελίξεων, ὅπου ἡ πολύμορφος κρίσι «εἶναι κυρίως πνευματική», τόνισε ὅτι χρειάζεται «συστράτευση ὅλων τῶν ἀγωνιζομένων Χριστιανῶν», καθὼς καὶ ἀνάγκη νὰ «ἀρθρωθεῖ ὀρθόδοξος θεολογικὸς λόγος, παραδοσιακός, οὔτε ὀπισθοδρομικὸς ἀλλὰ οὔτε καὶ ἄπλετα νεωτεριστικός, ὄχι προϊὸν ἀκαδημαϊκοῦ σπουδαστηρίου ἀλλὰ ἀποτέλεσμα ἀσκητικῶν ἀγώνων, ἐνσυνείδητης πνευματικῆς καὶ λειτουργικῆς ζωῆς, ἐκ τῆς ζωῆς τῆς Ἐκκλησίας προερχόμενος καὶ ὄχι ὡς προσπάθεια νὰ ἐπιβληθεῖ ἔξωθεν καὶ ἄνωθεν στὴν ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας».

Στὴν συνέχεια, ὁ κος Χρῆστος Παπασωτηρίου, Δικηγόρος παρ’ Ἀρείῳ Πάγῳ καὶ ἱδρυτικὸ μέλος τῆς Ἑστίας Πατερικῶν Μελετῶν, μετέφερε χαιρετισμὸ τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν κ. Ἱερωνύμου, ὅπως διατυπώθηκε προφορικὰ μέσω τῆς Πρωτοσυγκελλίας. Ἀκόμα, ὁ κος Παπασωτηρίου ἀπηύθυνε θερμές εὐχὲς ἐκ μέρους τῆς Ἑστίας Πατερικῶν Μελετῶν του γιὰ τὴν (σημερινή) ὀνομαστικὴ ἑορτὴ τοῦ Μακαριωτάτου.

Ὁ π. Σαράντης Σαράντος στὴν εἰσαγωγικὴ ὁμιλία του ἀναφέρθηκε στοὺς λόγους, οἱ ὁποῖοι ὁδήγησαν τοὺς ἐμπνευστὲς καὶ ἱδρυτὲς τῆς Ἑστίας νὰ προβοῦν σὲ μία τέτοια ἐνέργεια, ἡ ὁποία «προέκυψε ἀπό τήν ἀγάπη μας στούς Ἁγίους Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας καί τό θαυμασμό μας στήν ἀριστουργηματική Ἑλληνική γλῶσσα μας σ’ ὅλη της τή διαχρονία», καθὼς καὶ στοὺς σκοπούς της, «ὅπως ἀκριβῶς ἀναγράφονται στό δεύτερο ἄρθρο τοῦ Καταστατικοῦ γιά νά γίνει ἀντιληπτό καί κατανοητό τό ἔργο της». Ἡ ἵδρυση λοιπὸν τῆς «Ἑστίας Πατερικῶν Μελετῶν» ἐν μέσῳ μίας ἐποχῆς «πνευματικῆς καί ἠθικῆς κατάπτωσης», ἰδιαιτέρως μάλιστα χαρακτηριζομένης ἀπὸ τίς ἐνέργειες «τῆς πανθρησκείας καί τῆς ἀθεϊστικῆς παγκοσμιοποιήσεως τῆς Νέας Ἐποχῆς», ὅπου «ὁμάδες ἀσυμβίβαστες μέ τήν ὀρθόδοξη Πίστη μπερδεύουν καί παραπλανοῦν ἐπικίνδυνα … ».

Στο δεύτερο μέρος τῆς παρουσιάσεως τῆς «Ἑστίας Πατερικῶν Μελετῶν», ὁ Π. Σαράντης ἀναφέρθηκε στὴν ἔκδοση τοῦ βιβλίου «Ἀββᾶς Ἰσαάκ ὁ Σῦρος ὁ ἀδικημένος Ἅγιος» (πρωτοπρεσβύτερου Ἰωάννη Φωτοπούλου, ἐκδόσεις «ΤΗΝΟΣ»), ὡς «πρῶτο καρπό τῶν ἐργασιῶν τῆς Ἑστίας Πατερικῶν Μελετῶν». Πλειάδα Ἁγίων Πατέρων ἀναφέρονται στὴν «ἁγιότητα τοῦ Ἁββᾶ Ἰσαάκ τοῦ Σύρου καί τό σπάνιο θεανθρώπινο ἔργο του», καθὼς καὶ σύγχρονοι Γέροντες τῆς ἐποχῆς μας ὅπως ὁ Ἅγιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς, ὁ Γέρων Πορφύριος, ὁ Γέρων Παΐσιος, καὶ ὁ Γέρων Σωφρόνιος (Ζαχάρωφ).

Στὴν συνέχεια ὁ κ. Φώτης Σχοινᾶς, διδάκτωρ Φιλοσοφίας καὶ Σύμβουλος φιλολόγων, ἀναφέρθηκε στὴν σημασία τῶν ἀδιαμφισβήτητων ἀποδείξεων γιὰ τὴν ὀρθοδοξότητα τοῦ Ἁγίου Ἰσαάκ, ποὺ παρουσιάζονται στὸ ἐν λόγῳ πόνημα μὲ ἀκρίβεια, καὶ ἐπικεντρώθηκε στοὺς δυὸ βασικοὺς λόγους γιὰ τοὺς ὁποίους ἔπρεπε νὰ «ἀποκατασταθεῖ» ἡ ἀδικία πού γίνεται στὸ πρόσωπο τοῦ Ἁγίου καὶ νά δοθεῖ ἀπάντηση σὲ νεωτεριστὲς θεολόγους «πανθρησκειακοῦ» φρονήματος: α) στὸ ὅτι ὁ Ἅγιος Ἰσαὰκ κατηγορεῖται ὅτι ὑπῆρξε (δῆθεν) Νεστοριανὸς καὶ β) στὸ ὅτι κατηγορεῖται ὅτι πρέσβευε τὴν κακοδοξία περὶ τῆς «ἀποκαταστάσεως τῶν πάντων». Ἀξιοσημείωτη ὑπῆρξε ἡ πληθώρα ἀναφορῶν τοῦ κου Σχοινᾶ στοὺς Ἁγίους πατέρες ποὺ ὁμόφωνα ἀπορρίπτουν τὴν ὁποιαδήποτε πιθανότητα νὰ συσχετίζεται ἕνας ὀρθοδοξότατος (ἐν προκειμένῳ Ἅγιος) μὲ τέτοιες δοξασίες, οἱ ὁποῖες εἶναι τελείως ξένες πρὸς τὴν ὀρθόδοξη παράδοση καὶ διδασκαλία.

Στὴν συνέχεια, ὁ αἰδεσιμολογιώτατος πρωτοπρεσβύτερος π. Ἀθανάσιος Λαγουρός, Νομικός – Θεολόγος, ἐκδότης τῶν ἐκδόσεων «ΤΗΝΟΣ», σὲ σύντομο σχόλιό του, ἀνέφερε ὅτι δὲν πρέπει νὰ ὑπάρχει μονόλογος οὔτε πρέπει νὰ μονοπωλεῖται ἡ θεολογία καὶ ἡ πίστη τῆς Ἐκκλησίας ἀπὸ ὁρισμένες προβεβλημένες κεφαλὲς εἰδικότερα μάλιστα γιὰ λόγους οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι προφανεῖς.

Ἀναφέρθηκε στὶς δυσκολίες, οἱ ὁποῖες παρουσιάστηκαν κατὰ τὴν διάρκεια συγγραφῆς τοῦ βιβλίου, μία ἐκ τῶν ὁποίων ὑπῆρξε τὸ νὰ κατηγοριοποιηθεῖ καὶ νὰ ταξινομηθεῖ τὸ πλούσιο καὶ πολύπλοκο ὑλικὸ ποὺ ὑπῆρξε διαθέσιμο, ἔτσι ὥστε νὰ μπορεῖ νὰ «γίνει βιβλίο», ἀλλὰ καὶ νὰ εἶναι εὔκολα προσβάσιμο ἀπὸ τὸν ἀναγνώστη. Ἀκόμα, κατέθεσε τὴν δική του μαρτυρία ὑπογραμμίζοντας ὅτι τὸ βιβλίο αὐτὸ «δὲν ἀποτελεῖ ἕνα στεγνὰ ἐπιστημονικὸ ἀκαδημαϊκὸ βιβλίο» ἀλλὰ εἶναι «ἕνα προϊὸν ποιμαντικῆς εὐαισθησίας». Ἕνα «φωτογραφικό» βιβλίο, ποὺ ἀποτελεῖ «δεῖγμα τοῦ πολέμου καὶ τῶν μεθοδεύσεων τοῦ Οἰκουμενισμοῦ», ποὺ προσπαθεῖ σὲ «κάτι τέτοιες περιπτώσεις ποὺ ὑπάρχουν κενὰ, νὰ εἰσβάλει ὡς διάβολος γιὰ νὰ δημιουργήσει πρόβλημα καὶ χάσμα στὴν αὐτοσυνειδησία τῶν ὀρθοδόξων». Δὲν μπορεῖ ἡ «ἐπιστήμη ἢ καμία διοικητικὴ ἐκκλησιαστικὴ θέση νὰ εἶναι πάνω ἀπὸ τὴν ἴδια τὴν Ἐκκλησία καὶ τὴν πίστη της» … «Ὅσο καὶ ἂν προβαλλόμενα πρόσωπα ποὺ γυρίζουν ὄλον τὸν κόσμο καὶ προβάλλονται, διεκδικοῦν κάποια προτεραιότητα πίστεως – ἡ Ἐκκλησία εἶναι πάνω ἀπὸ αὐτὰ τὰ πρόσωπα».

Στὴν συνέχεια, ὁ π. Ἰωάννης Φωτόπουλος εὐχαρίστησε ὅλους ὅσους συνέβαλαν στὴν ἔκδοση τοῦ βιβλίου αὐτοῦ, ἔμπνευση τῆς συγγραφῆς τοῦ ὁποίου ἀποτέλεσε ἡ μεγάλη ἀδικία στὸ πρόσωπο ἑνὸς τόσου μεγάλου Ἁγίου ποὺ κατατάσσεται στοὺς μεγάλους διδασκάλους τῆς ἐρήμου καὶ τῆς ἡσυχαστικῆς μας παράδοσης ( ἐξ οὗ καὶ ἡ προσωνυμία «ὁ ἀδικημένος Ἅγιος»). Δανειζόμαστε μικρὸ ἀπόσπασμα ἀπὸ τὰ λεχθέντα: «ὑπερασπιζόμενοι τὸν Ἅγιο Ἰσαάκ, α) ὑπερασπιζόμαστε τὴν τιμὴ τῶν Ἁγίων μας, β) ὑπερασπιζόμαστε τὴν ἀλήθεια τῆς ἐκκλησίας διότι ἡ ἐκκλησία κατέχει ὅλη τὴν ἀλήθεια, ὅσον ἀφορᾶ τὴν διδασκαλία ἀλλὰ καὶ τὴν ἐμπειρία τῆς πνευματικῆς ζωῆς καὶ γ) ἂς μὴν ξεχνᾶμε ὅτι αὐτὴ ἡ ἀλήθεια διακατέχεται ἀπὸ ὅλους τους ἁγίους … μόνο ʺσὺν πᾶσι τοὶς Ἁγίοιςʺ μποροῦμε νὰ κατανοήσουμε τὴν Ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ».

Ἀκόμα, ἀναφέρθηκε στὴν ἐπικαιρότητα τῆς διδασκαλίας τοῦ Ἁγίου Ἰσαὰκ καὶ κατ’ ἐξοχὴν σὲ αὐτὴ περὶ τῆς ἀμέριστης ἀγάπης τοῦ Θεοῦ. Βασικὴ ἔκφραση τῆς ἀγάπης αὐτῆς ἀποτελεῖ ἡ ἐλευθερία τοῦ ἀνθρώπου, ποὺ ὁ ἴδιος ὁ Θεὸς ὄχι μόνο χάρισε στὸν ἄνθρωπο καὶ ἰδιαιτέρως ἐξέφρασε διὰ τῆς ἑκούσιας σταυρώσεως τοῦ μονογενοῦς του Υἱοῦ – δὲν ἔσωσε τὸν ἄνθρωπο «ἐπιβάλλοντας» κάτι σὲ αὐτὸν καὶ ἑπομένως σεβάστηκε τὴν ἀπόλυτη ἐλευθερία του ἀκόμα καὶ στὸν τρόπο τῆς σωτηρίας του!-ἀλλὰ καὶ τὴν σεβάστηκε ἀπὸ καταβολῆς κόσμου ἀνὰ τοὺς αἰῶνες. Αὐτήν τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ ὡς ἐλευθερία ἀντιπαρέβαλε ὁ π. Ἰωάννης στὴν – ἀντίθετη κατὰ Θεὸν – ἀπόλυτη «στέρηση τῆς ἐλευθερίας» ποὺ θέλει «νὰ ἐπιβάλει ἡ ἠλεκτρονικὴ διακυβέρνηση» στὸν ἄνθρωπο.

Στὴν συνέχεια ὁ π. Βασίλειος Κοκολάκης ἀναφέρθηκε συνοπτικὰ στὶς μέχρι τώρα δραστηριότητες τῆς ΕΠΜ :

1. Ή ΕΠΜ ἦταν διοργανώτρια μαζὶ μὲ τὸν Ναό τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ στὸ Μαρούσι, τῆς Ἡμερίδας «Ἰσχύουν οἱ ἱεροὶ Κανόνες σήμερα;» (1/11/2009).
2. Κείμενα πρὸς τὸν Μακαριώτατο Ἀρχιεπίσκοπο καὶ τὴν Ἱερὰ Σύνοδο περὶ «Κάρτας τοῦ πολίτη» (καὶ πιὸ πρὶν περὶ ΑΜΚΑ).
3. Συλλογὴ ὑπογραφῶν κατὰ τῆς «κάρτας τοῦ πολίτη» μαζὶ μὲ τήν Πρωτοβουλία Ἀντιρρησιῶν Ὀρθόδοξης Συνείδησης (ΠΡ.Α.Ο.Σ).
4. Διοργάνωση συγκεντρώσεως στὶς 6/2/2011 στὸ Σύνταγμα γιὰ τὴν «Κάρτα τοῦ πολίτη».
5. Ἡμερίδα στὴν Φιλοσοφικὴ Σχολὴ τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν μὲ θέμα «Ἠλεκτρονικὴ Διακυβέρνηση καὶ Ἀνθρώπινα Δικαιώματα» (31/03/2011).
6. Ἐπανειλημμένα ἐκπομπὲς στὴν TV μὲ τὸν π. Σαράντη καὶ τὸν Στάθη Ἀδαμόπουλο γιὰ τὴν «Κάρτα τοῦ πολίτη».
7. Αἴτηση παρεμβάσεως τῆς Ἑστίας στὸ Εὐρωπαϊκὸ Δικαστήριο Ἀνθρωπίνων Δικαιωμάτων(ΕΔΑΔ) πρὸς ἀντιμετώπιση καὶ καταπολέμηση τοῦ γάμου τῶν ὁμοφυλοφίλων (25/02/2011).
8. Ἀναφορὰ – αἴτηση πρὸς τὸ πρόεδρο Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων (καὶ ἐνημέρωση πρὸς Ὑπουργεῖο Ἐργασίας) γιὰ τὴν «κάρτα τοῦ πολίτη» (03/03/2011).
9. Αἴτηση πρὸς τὸν πρόεδρο τῆς Βουλῆς καταργήσεως τοῦ ἄρθρου 153 τοῦ νόμου 3655/2008 περὶ ΑΜΚΑ ὡς ἀντισυνταγματικοῦ (καὶ ἐνημέρωση πρὸς Ὑπουργεῖο Ἐργασίας)- (30/05/2011).
10. Συνάντηση τοῦ Δικηγόρου τῆς ΕΠΜ κοῦ Χρήστου Παπασωτηρίου μὲ τὴν κα Νταλάρα Ὑφυπουργὸ Ἐργασίας γιὰ τὴν «Κάρτα τοῦ πολίτη».
11. Ἐπαφὴ μὲ τοὺς Δικαστὲς κὸ Βλάχο καὶ κὸ Μαρίνο (τῆς ἐπιτροπῆς ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων) πρὸς ἐνημέρωσή τους γιὰ τὴν «κάρτα τοῦ πολίτη».
12. Αἴτηση ἀκυρώσεως στὸ Συμβούλιο Ἐπικρατείας περὶ ἐξαιρέσεως ἀπὸ τὸ ΑΜΚΑ.
13. Αἴτηση χορηγήσεως ἔγγραφου Ὑλικοῦ γιὰ τὴν κάρτα τοῦ πολίτη πρὸς τὴν ἐπιτροπὴ Ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων τῆς Ἱερᾶς Συνόδου.

Ἀκόμα, ὁ π.Βασίλειος ἀναφέρθηκε στὸ γεγονὸς ὅτι, ἐν κατακλεῖδι, ὅλη αὐτὴ ἡ προσπάθεια τῆς ΕΠΜ (ἀλλὰ καὶ ἄλλων) «δὲν πάει στὸν ἀέρα» καθότι «στὶς 10 Ἰουνίου τοῦ 2011, δεκαέξι βουλευτὲς ὑπέβαλαν ἐπερώτηση στὴν Βουλὴ τῶν Ἑλλήνων περὶ τῆς κάρτας τοῦ πολίτη». Ἀξιοσημείωτο εἶναι, ὅπως ἀνέφερε ὁ π. Βασίλειος, ὅτι, σύμφωνα μὲ τὰ λεγόμενα τῆς κας Θεοδώρας Τζάκρη, Ὑφυπουργοῦ Ἐσωτερικῶν, ἡ λήψη τῆς κάρτας τοῦ πολίτη θὰ εἶναι ὑποχρεωτική, γεγονὸς τὸ ὁποῖο μας παρακινεῖ νὰ « … συνεχίσουμε τὶς ἐπαφές μας πρὸς ὅλους τους Μητροπολίτες ἀλλὰ καὶ πρὸς τὴν Ἱερὰ Σύνοδο … ».

Τέλος κάνοντας τρόπον τινά ἐπίλογο τῆς ἐκδήλωσης, ὁ Δήμαρχος Ἁμαρουσίου κος Γεώργιος Πατούλης μίλησε μὲ ἐνθουσιασμὸ γιὰ τὶς πολυπληθεῖς δραστηριότητες τῆς Ἑστίας μέσα στὸ μικρὸ χρόνο ὕπαρξής της. Μέσα σὲ ἄλλα, χαιρέτησε τὴν ἵδρυση τῆς Ἑστίας «διότι προωθεῖ τούς σκοποὺς τῆς ὀρθοδόξου ἐκκλησιαστικῆς παράδοσης ἀλλὰ καὶ ἀναλαμβάνει καὶ τὸ ρόλο τοῦ πνευματοφύλακα τῆς ὀρθόδοξης πατερικῆς καὶ ἐκκλησιαστικῆς γραμματείας». Ἀκόμα εἶπε ὅτι«στὴν Ἑστία Πατερικῶν Μελετῶν ἀνήκει τὸ πεδίο τῆς διαλεκτικῆς ἀντιπαράθεσης ἀλλὰ καὶ προωθεῖται ἡ σπουδὴ καὶ ἡ διδασκαλία τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας, διότι λαὸς χωρὶς γλῶσσα δὲν ἔχει μέλλον».

Ὁ Πατὴρ Σαράντης Σαράντος εὐχαρίστησε ὅλους ὅσους συνέβαλαν στὴν σημερινὴ ἐκδήλωση καὶ ἰδιαιτέρως τὸν Δήμαρχο Ἁμαρουσίου. Ἡ ἐκδήλωση ἔκλεισε μὲ τὸν Ἐθνικό μας Ὕμνο.

Read Full Post »

Ἡ ὀνομασία τῆς νεοσύστατης μή κερδοσκοπικῆς ἑταιρείας «Ἑστία Πατερικῶν Μελετῶν», προέκυψε ἀπό τήν ἀγάπη μας στούς Ἁγίους Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας καί τό θαυμασμό μας στήν ἀριστουργηματική Ἑλληνική γλῶσσα μας σ’ ὅλη της τή διαχρονία.

Ἄς μή νομισθεῖ ὅτι δικές μας κατακτήσεις εἶναι ἡ ἀγάπη στή γλῶσσα καί στούς Ἁγίους Πατέρες. Εἴμαστε μειράκια μπροστά στούς Τιτᾶνες τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ὑπό τοῦ ὁποίου ἐνεφοροῦντο οἱ Ἅγιοι Πατέρες μας, ἐμπειρότατοι μάλιστα ὄντες ἐκεῖνοι στήν τέλεια, εἰς βάθος, εἰς πλάτος καί εἰς ὅλον τό ποιόν της, γνώση τῆς ἑλληνικῆς γλώσσης.

Σύμφωνα μέ τήν ἐτυμολογία τῆς λέξεως, ἑστία σημαίνει τό ἐσωτερικό μέρος τῆς οἰκίας πού καίει ἡ φωτιά, τό τζάκι. Μέ τή γλυκιά καί θερμή θαλπωρή του μαζεύει γύρω του τά μέλη τῆς οἰκογένειας καί τούς ἑκάστοτε φιλοξενουμένους. Ἑστία σήμαινε κατά τούς ἀρχαίους προγόνους μας τά ἐνδότερα τοῦ ἀρχαίου ναοῦ, τό θυσιαστήριο. Ἑστία γιατί νά μή σημαίνει καί γιά μᾶς, γιά τήν ταπεινότητά μας, τό ἐνδότατο καί ὄχι μόνο, μυστήριο τῆς Ἱερωσύνης, μέσῳ τοῦ ὁποίου προσφέρει καί προσφέρεται ὁ ἴδιος ὁ Κύριος, ὁ Μονογενής Υἱός καί Λόγος τοῦ Θεοῦ στό σύγχρονο σφυροκοπούμενο ἀπό τό μαστίγιο τῆς Νέας Ἐποχῆς ἄνθρωπο.

Ἡ Ἑστία Πατερικῶν Μελετῶν διά τῆς πυρώδους ὀρθοδόξου Ἱερωσύνης μπορεῖ νά συντονίσει ὅλους μας, ποιμένες καί ποιμαινομένους, ἱερεῖς καί λαό, γιά νά βάλουμε ὡς πρώτη προτεραιότητα στήν καθημερινότητά μας, μαζί μέ τό μεροκάματο, τή μελέτη τῶν Ἁγίων Πατέρων τῆς Μιᾶς, Ἁγίας, Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας. «… Καί τούς λειτουργούς Αὐτοῦ πυρός φλόγα» λέγει ὁ ψαλμωδός καί προφητάναξ Δαυίδ, λειτουργική πραγματικότητα πού ἐπιβεβαιώνει καί ὁ μεγάλος λειτουργιολόγος τῆς Ἐκκλησίας μας Μ. Βασίλειος.

Δόξα τῷ ἐν Τριάδι Θεῷ γιατί ἔχουμε, κατέχουμε καί διαθέτουμε θησαυρούς ἀνέκλειπτους, ἀδαπάνητους, τήν ἀναρίθμητη χορεία τῶν Ἁγίων Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας. Συνενώνουν στά ἅγια πρόσωπά τους τή θεανθρώπινη ἐν ταυτῷ καί ἑλληνική παιδεία, τή διακριτική ἐν Χριστῷ ἄσκηση, τό θεοσθενές μαρτύριο, τήν καλή καί ὀρθόδοξη ὁμολογία, τήν ἀπεριόριστη κατανόηση καί βοήθεια τῶν ἀδελφῶν, τήν ἕως ὑστάτης πνοῆς δημιουργική ἐργασία καί τήν ἀσίγαστη προφορά τοῦ ὀνόματος τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, πού ἑλκύει τή θεία Χάρη καί μεταβάλλει τήν κόλαση τῆς παρούσης ζωῆς σέ πραγματικό παράδεισο.

Ὅλοι μας στήν «Ἑστία Πατερικῶν Μελετῶν» ποιμένες καί ποιμαινόμενοι, τρεφόμενοι ἀπό τό ἄχραντο Σῶμα καί τό τίμιο Αἷμα τοῦ Σωτῆρος μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, συνεχίζουμε τούς ἐν Χριστῷ πνευματικούς ἀγῶνες καί τήν ὀρθόδοξη πατερική διδαχή, ὥστε οἱ ἀδελφοί μας, ἐντός καί ἐκτός τῆς φιλτάτης μας πατρίδος, ζῶντες νά γίνονται μέτοχοι τῶν Ἀκτίστων Δώρων τῆς Θείας Χάριτος καί τῶν κτιστῶν καί ἀκτίστων ἐπιτευγμάτων τοῦ θεανθρωπίνου ἑλληνοχριστιανικοῦ μας πολιτισμοῦ.

Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος συνιστᾷ νά ἑστιάσουμε τή λεπτή προσοχή μας στόν κατ’ εἰκόνα Θεοῦ πλασθέντα ἄνθρωπο. Σέ κάθε συνάντηση μέ τόν κατ’ εἰκόνα Θεοῦ πλασθέντα καί ἄρχοντα τῆς κτίσεως ἀδελφό πρέπει νά πετύχουμε τήν ἐν Χριστῷ κοινωνία, ἔστω κι ἄν αὐτή περνάει μέσα ἀπό σταυρώσιμες δοκιμασίες. Ἡ ἐμπειρία τῆς Ἀναστάσεως εἶναι ἡ κορύφωση καί ἡ καταξίωση τῆς ἐν Χριστῷ ἀδελφικῆς ἀγάπης. Ἡ Ἑστία Πατερικῶν Μελετῶν ἀξίζει σ’ αὐτό τό σκοπό νά ἐντοπίσει τίς μελέτες καί τή διδαχή της. Οἱ μελέτες μποροῦν νά ἀποδώσουν καρπούς. Μποροῦμε νά ψηθοῦμε στήν πρακτική φιλανθρωπία, στήν ἐν πνεύματι ψυχολογική καί πνευματική στήριξη τῶν ἀδελφῶν. Κοπιάζοντες σ’ αὐτή τή διακονία ἀναπτύσσουμε καί φανερά καί κρυφά ἅπαντα τά ψυχοδυναμικά μας, λέγε καλύτερα τά χαρίσματα τοῦ Θεοῦ, τά δοτά σέ κάθε ἄνθρωπο.

Ὁ Ἀββᾶς Ἡσαΐας τονίζει ὅτι τό ἐργόχειρο, ἡ μελέτη καί ἡ εὐχή μποροῦν νά σφυρηλατοῦν τίς ἀγαπητικές ἐν Χριστῷ σχέσεις καί νά συγκροτεῖται ἔτσι τό Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας.

Τά βιβλία τά ἀναφερόμενα στούς τελευταίους θεοφωτίστους ἁγίους Πατέρες τῶν ἡμερῶν μας, στόν π. Πορφύριο, π. Παΐσιο καί π. Ἰάκωβο, συγκεφαλαιώνουν τήν ἐν Χριστῷ ἐμπειρία ὅλων τῶν Πατέρων, ὅλων τῶν αἰώνων, ἀπό τούς Ἀποστολικούς χρόνους μέχρι τῶν ἡμερῶν μας. Μέ τήν ἄκρα ὑπακοή τους στούς πνευματικούς πατέρες, μέ τήν ἀδιάλειπτη συμμετοχή τους στή θεόπνευστη ὀρθόδοξη λατρεία μας καί μέ τόν ἀνεπιφύλακτο σεβασμό τους σ’ ὁλόκληρη τήν Ἁγία Ὀρθόδοξη Παράδοση ἀπέκτησαν ζῶντες τό προφητικό, τό διορατικό καί προορατικό χάρισμα, θέτοντάς το στήν ἐν Χριστῷ παιδεία τῶν ἀδελφῶν.

Ἀπέφυγαν τίς ἀνανεωτικές ἐξυπνάδες, γιαυτό καί ἀνεδείχθησαν οἱ ὄντως ἔξυπνοι καί διακριτικότατοι στήν ἐν Χριστῷ καθοδήγηση τῶν ἀνθρώπων. Θαυμαστά περιστατικά κοσμοῦν τά βιβλία πού δέν ἔγραψαν οἱ ἴδιοι, γιά λόγους προφανῶς ταπεινοφροσύνης, ἀλλά ὑπεύθυνα πνευματικά τους τέκνα. Τά βιβλία αὐτά φανερώνουν τά πλούσια ἐν Χρι­στῷ χαρίσματά τους καί τήν ἐν Χριστῷ ἐλευθερία, μέ τήν ὁποία θεράπευαν τούς ἐμπαθεῖς, ὄρθωναν τούς ἀσθενεῖς καί μόρφωναν τό Χριστό στήν ψυχή τους. Τά βιβλία καί οἱ εὐχές αὐτῶν τῶν ἁγίων Πατέρων Πορφυρίου, Παϊσίου, Ἰακώβου, θά κοσμοῦν τά πνευματικά ράφια τῆς «Ἑστίας Πατερικῶν Μελετῶν» γιά νά καλλιεργοῦμε ὑπεύθυνα τήν ἐν Χριστῷ νηπτική ἐργασία καί μέσα μας καί γύρω μας.

Οἱ ἀδελφοί μας σήμερα ἔχουν μεγάλες ἀνάγκες. Πεντακόσιες πάνω κάτω ὁμάδες ἀσυμβίβαστες μέ τήν ὀρθόδοξη Πίστη μπερδεύουν καί παραπλανοῦν ἐπικίνδυνα «εἰ δυνατόν καί τούς ἐκλεκτούς». Οἱ σύγχρονες αἱρέσεις μέ μανδῦες φαινομενικά χριστιανικούς, μολύνουν συνειδήσεις καί ἐξαπατοῦν πολλούς.

Ἡ Ἑστία Πατερικῶν Μελετῶν, τοῦ Κυρίου συνεργοῦντος, θέλει νά ἀποτελέσει ἕνα σταθερό ἔδαφος ὀρθοδόξου πίστεως, μιά χεῖρα βοηθείας, γιά νά μή καταποθοῦν οἱ ἀδελφοί μας μέσα στή χοάνη τῆς πανθρησκείας καί τῆς ἀθεϊστικῆς παγκοσμιοποιήσεως τῆς Νέας Ἐποχῆς. Ἀνίλεω σφυροκόπημα ὅλων τῶν ἀξιῶν τῆς ζωῆς, ἀπαξίωση τῆς Ἱστορίας μας, ἐξευτελισμός τῶν ἁγίων ὀρθοδόξων ἀρετῶν, ἀκύρωση τοῦ μακραίωνου ἀναγνωρισμένου πολιτισμοῦ μας ἀποσκοποῦν στήν ἐξάπλωση τοῦ πνευματικοῦ θανάτου καί τῆς πολυδιασπάσεως ὅλης τῆς ζωῆς σέ πολλά ἀλλοτριωμένα ἐπίπεδα καί σέ ἄπειρα ζαλισμένα, δυστυχισμένα, ταλαιπωρημένα πλάσματα ὅλων τῶν ἡλικιῶν.

Ἡ πνευματική καί ἠθική κατάπτωση μέ ἀποκορύφωμα τήν ἀναγνώριση τοῦ σοδομισμοῦ (δηλαδή τῆς ὁμοφυλοφιλίας) ὡς ἐλεύθερα ἐπιλεγμένου τρόπου ζωῆς καθώς καί ἡ ἐξελισσόμενη ἐλεύθερη συμβίωση ὡς δοκιμασία καί προετοιμασία γιά τό γάμο, οἱ χιλιάδες ἐκτρώσεις, ἡ ἰσοπέδωση ὅλων τῶν ἀξιῶν, ὁ ἄκρατος καταναλωτισμός καί ἡ ἐξομοίωση ὅλων τῶν θρησκειῶν κάτω ἀπό τήν μπότα τῆς παγκοσμιοποίησης καί τοῦ οἰκουμενισμοῦ, ὁ ἰδιάζων πόλεμος κατά τῆς Ἁγίας Ὀρθοδοξίας μας καί τῆς Ἱστορίας μας, παραπέμπουν σέ ἐποχές δουλείας.

Συλλυπούμενοι γιά ὅλα τά παραπάνω καί συμπάσχοντες μέ τά ἤδη πολλά θύματα τῆς κρίσεως (ὁλόκληρες οἰκογένειες παρασύρονται στήν οἰκονομική καταστροφή, στήν ἀνεργία καί σέ ποικίλους ἀνόσιους συμβιβασμούς), συστήσαμε τήν «Ἑστία Πατερικῶν Μελετῶν».

Οἱ σκοποί τῆς Ἑστίας στοχεύουν καί στήν ὕψωση ἑνός κατά τό δυνατόν θεανθρωπίνου πνευματικοῦ ἀναχώματος στήν παροῦσα κρίση. Συνειδητοποιοῦμε, ὅτι οἱ συμπολῖτες μας ἀντιμετωπίζουν μέ νηφαλιότητα καί διακριτική καρτερία τίς παροῦσες ὁριακές καταστάσεις, ἀποδει­κνύοντας ἔτσι τίς ἀντοχές πού προσφέρουν τά Μυστήρια τῆς Ἁγίας Ὀρθοδοξίας μας στόν κάθε ὀρθόδοξα βαπτισμένο καί μυρωμένο πιστό Ἕλληνα.

Παραθέτουμε κατωτέρω τούς σκοπούς, ὅπως ἀκριβῶς ἀναγράφονται στό δεύτερο ἄρθρο τοῦ Καταστατικοῦ γιά νά γίνει ἀντιληπτό καί κατανοητό τό ἔργο τῆς μή κερδοσκοπικῆς Ἑταιρείας «Ἑστία Πατερικῶν Μελετῶν».

1. Μελέτη τῆς ὀρθοδόξου πατερικῆς καί ἐκκλη­σιαστικῆς γραμματείας, παλαιοτέρας καί νεωτέρας, τῶν λειτουργικῶν κειμένων καί τῶν Ἱερῶν Κανόνων καί διάδοσις τοῦ εὐαγγελικοῦ καί πατερικοῦ λόγου.
2. Ἔκθεσις τῆς ὀρθοδόξου διδασκαλίας καί προάσπισις τῆς ὀρθοδόξου πίστεως ἔναντι πάσης κακοδοξίας, καθώς καί ἔναντι τῆς παραθρησκείας καί τῶν νεοφανῶν αἱρέσεων καί ρευμάτων τῆς λεγομένης Νέας Ἐποχῆς.
3. Διαλεκτική ἀντιπαράθεσις πρός θέσεις, ἰδέας καί πρακτικάς, αἱ ὁποῖαι ἐναντιώνονται εἰς τήν ὀρθόδοξον παράδοσιν.
4. Σπουδή καί διδασκαλία τῆς ἑλληνικῆς γλώσσης εἰς τήν διαχρονικήν αὐτῆς ἔκφρασιν (ἀρχαίας, λογίας καί νέας) καί ἰδίως τῆς λειτουργικῆς γλώσσης.
5. Διατύπωσις γνώμης καί προτάσεων πρός τούς ἐπισήμους κρατικούς φορεῖς διά τήν διατήρησιν τῆς διδασκαλίας τοῦ μαθήματος τῶν θρησκευ­τικῶν ὡς ὑποχρεωτικοῦ, μέ σκοπόν τήν πραγμάτωσιν τῶν ἐπιδιώξεων τοῦ ἄρθρου 16 τοῦ Συντάγματος. Μέριμνα διά τήν προβολήν καί ἀξιο­ποίησιν συνόλου τῆς ἐθνικῆς ἡμῶν Ἱστορίας εἰς ἅπαντας τούς βαθμούς τῆς ἐκπαιδεύσεως.
6. Μέ ποικίλους τρόπους ἀρωγή πρός ἀναξιοπα­θοῦντας συνανθρώπους μας.
7. Προάσπισις δι’ ὅλων τῶν νομίμων μέσων τῶν ἀτομικῶν ἐλευθεριῶν καί δικαιωμάτων τῶν Ἑλλήνων Ὀρθοδόξων πολιτῶν.
8. Ὑλική καί ἠθική συμπαράστασις πρός τούς ἕνεκεν τῆς ὀρθοδόξου πίστεως παντοειδῶς διωκομένους καί δή τούς ἀρνουμένους τάς νέας ἀ­στυνομικάς ταυτότητας, ταυτότητας ΑΜΚΑ, τήν κάρταν τοῦ πολίτου, τήν κάρταν πελάτου καί πάσας ἐν γένει τάς ταυτότητας, τάς περιεχούσας πλινθίον (τσίπ) καί λειτουργούσας μέ τεχνολογίαν τσίπ, καθώς καί πρός τάς οἰκογενείας των.
9. Συνεχής ἐπαγρύπνησις διά τήν προστασίαν τῶν ἀνθρώπων ἀπό πάσης φύσεως ἠλεκτρονικήν συλλογήν πληροφοριῶν καί διά τήν προάσπισιν τῶν ἀτομικῶν δικαιωμάτων, ὥσπερ ταῦτα ὁρίζονται καί προβλέπονται σήμερον εἰς τό ἑλληνικόν Σύνταγμα καί εἰς τήν Εὐρωπαϊκήν Σύμβασιν Δικαιωμάτων τοῦ Ἀνθρώπου.
10. Ἐπιδίωξις ἀσκήσεως κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου ἁρμοδίως, διά μέσου προτεινομένων ἐρωτήσεων, ἐπερωτήσεων, ἀναφορῶν ἐπί τῶν θεμάτων, πρός τά ὁποῖα σχετίζονται οἱ σκοποί.

Μέ τούς ἄλλους τρεῖς ἑταίρους κληρικούς τόν αἰδεσιμολογιώτατο π. Ἰωάννη Φωτόπουλο, τόν αἰδεσιμολογιώτατο π. Ἀντώνιο Μπουσδέκη καί τόν αἰδεσιμολογιώτατο π. Βασίλειο Κοκολάκη καί τόν ἀξιότιμο ἑταῖρο κ. Χρῆστο Παπασωτηρίου, δικηγόρο παρ’ Ἀρείῳ Πάγῳ, συνειδητό μέλος τῆς Ἐκκλησίας, μέ ἄλλους εἴκοσι συνεργάτες ἱερεῖς καί ἕνα εὐρύ κύκλο λαϊκῶν ἀνδρῶν καί γυναικῶν συνερ­γατῶν, παρουσιάζουμε τήν «Ἑστία Πατερικῶν Με­λε­τῶν» μέ τή διάθεση καί τήν ἐλπίδα ἡ μελέτη τῶν Ἁγίων Πατέρων νά ἐξαφανίζει τήν ὕλη τῶν φαύλων λογισμῶν καί τῶν καταστροφικῶν πράξεων κατά τόν Ἅγιο Νεῖλο τόν ἀσκητή, ἡ δέ μνήμη τοῦ πάθους καί τοῦ θανάτου τοῦ Κυρίου νά ἑτοιμάζει τίς προϋποθέσεις συνεορτασμοῦ τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου καί συναναστάσεως πάντων ἡμῶν μετ’ Αὐτοῦ.

Ἡ παρουσίαση τῆς Ἑστίας Πατερικῶν Μελετῶν γίνεται σέ μιά περίοδο κρίσεως τῆς πατρίδος μας σέ πολλά ἐπίπεδα. Ταπεινῶς φρονοῦμε ὅτι μέ τή βοήθεια τοῦ Ἐσταυρωμένου καί Ἀναστάντος Κυρίου καί τίς πολλές πρεσβεῖες τῆς Κυρίας Θεοτόκου θά μπορέσουμε νά ἀντισταθοῦμε στόν πολυμέτωπο πόλεμο τῆς Νέας Ἐποχῆς. Οἱ Ἅγιοι Πατέρες δέν εἶναι νεκροί, ἤ ἅγια λείψανα μόνο. Εἶναι ζῶντες καί δρῶντες στή Βασιλεία τοῦ ἐν Τριάδι Θεοῦ, τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Οἱ Ἅγιοι Πατέρες ἀσφαλῶς εὔχονται ὡς νέφος μαρτύρων καί γιά μᾶς πού τούς μελετοῦμε καί τούς ἐπικαλούμαστε.

Ἐρχόμαστε στό δεύτερο μέρος τῆς σημερινῆς παρουσιάσεως τῆς «Ἑστίας Πατερικῶν Μελετῶν».

Πρῶτος καρπός τῶν ἐργασιῶν τῆς Ἑστίας Πατερικῶν Μελετῶν εἶναι ἡ ἔκδοση θεολογικοῦ ἔργου γύρω ἀπό τήν προσωπικότητα τοῦ Ἀββᾶ Ἰσαάκ τοῦ Σύρου. Τό ἔργο αὐτό, «Ἀββᾶς Ἰσαάκ ὁ Σῦρος ὁ ἀδικημένος Ἅγιος», συνεγράφη ἀπό τόν πρωτοπρεσβύτερο Ἰωάννη Φωτόπουλο, ἱδρυτικό μέλος τῆς Ἑστίας καί ἐξεδόθη ἀπό τίς ἐκδόσεις «ΤΗΝΟΣ». Ποιός ὅμως εἶναι ὁ Ἀββᾶς Ἰσαάκ ὁ Σύρος;

Διαβάζουμε στήν 39η καί 40ή σελίδα τοῦ βιβλίου:

«Ἐλάχιστα γνωρίζουμε γιά τή ζωή του. Γεννήθηκε στήν Νικευΐ ἤ κατ’ ἄλλους κοντά στήν Ἔδεσσα τῆς Συρίας. Ἔζησε τόν ς΄ αἰῶνα. Νέος ἔγινε μοναχός μαζί μέ τόν ἀδελφό του στή Μονή τοῦ Ἁγίου Ματθαίου καί ἀφοῦ προγυμνάσθηκε καί ἔφθασε σέ μεγάλα μέτρα ἀρετῆς, τόν κατέλαβε ἡ ἔρως τῆς ἡσυχίας καί ἀνεχώρησε μένοντας σέ κελλί μακριά ἀπό τό μοναστήρι, στήν ἔρημο. Ὅταν ὁ ἀδελφός του ἔγινε ἡγούμενος στό μοναστήρι τοῦ Ἁγίου Ματθαίου τόν καλοῦσε μέ συνεχεῖς ἐπιστολές νά γυρίσει πίσω, ἐκεῖνος ὅμως ἔχοντας τήν ἡσυχαστική ἐμπειρία ἀρνήθηκε. Ἀργότερα, ὅταν ἔγινε γνωστή ἡ ἁγιότητά του, ὑπακούοντας σέ θεία ἀποκάλυψη δέχθηκε νά γίνει ἐπίσκοπος Νινευΐ.

Τήν ἴδια ἡμέρα πού χειροτονήθηκε ἐπίσκοπος, ἦλθαν στό ἐπισκοπεῖο δύο ἄνθρωποι γιά νά λύσουν μία διαφορά τους. Ὁ ὀφειλέτης ζητοῦσε μιά μικρή παράταση γιά τό χρέος του, ἐνῷ ὁ δανειστής ἔλεγε: «Ἄν δέ μοῦ δώσει τώρα τά ὀφειλόμενα, θά τόν πάω στό δικαστή». Τότε τοῦ εἶπε ὁ Ἅγιος Ἰσαάκ: «Ἄν, σύμφωνα μέ τό Εὐαγγέλιο, οὔτε κἄν πρέπει νά ζητοῦμε ὅσα μᾶς πῆραν, τότε πολύ περισσότερο θά πρέπει νά κάμεις ὑπομονή μιά μέρα γιάνά ἐπιστρέψει τό χρέος του ὁ ὀφειλέτης σου».

Ἀλλά ὁ σκληρός δανειστής ἀπάντησε: «Ἄσε τώρα τό Εὐαγγέλιο!». Τότε σκέφθηκε ὁ Ἅγιος: Ἄν αὐτοί ἐδῶ δέν ὑπακούουν στά εὐαγγελικά προστάγματα τοῦ Κυρίου, τότε τί ἦρθα ἐγώ νά κάμω ἐδῶ;» καί ἐνθμούμενος τόν ἡσυχαστικό βίο, ἐγκατέλειψε τόν ἐπισκοπικό θρόνο καί γύρισε στήν ἀγαπημένη του σκήτη, στήν ἔρημο. Ἐκεῖ ἔζησε μέχρι τό θάνατό του ἀσκητικῶς ἀγωνιζόμενος καί, ὅπως λέγει ὁ ἀνώνυμος βιογράφος, ὁ Ὅσιος ἀνεδείχθη «ὑφηγητής καί διδάσκαλος ὅλων τῶν μοναχῶν καί λιμήν σωτηρίας πάντων».

Θά ἀρκεσθοῦμε στά λίγα, ἀλλά σαφῆ βιογραφικά στοιχεῖα τοῦ Ἁγίου. Θά πρέπει ἀμέσως νά συμπληρώσουμε, ὅτι μᾶς γίνεται γνωστός ὁ Ἅγιος ἀπό τά ἐξαίρετα κείμενά του, πού ἀπό τόν ὄγδοο αἰώνα καί μετέπειτα ἔχουν τροφοδοτήσει στήν ἐν Χριστῷ πνευματική ζωή γενιές καί γενιές μοναχῶν καί πιστῶν.

Βασισμένοι στά μεταφρασμένα ἀπό τά Συριακά στά Ἀρχαῖα Ἑλληνικά κείμενα τοῦ Ἀββᾶ Ἰσαάκ τόσο παλαιότεροι, ὅσο καί σύγχρονοι Ἅγιοι Πατέρες παραπέμπουν σ’ αὐτόν πρός κατοχύρωση τῆς ἐν Χριστῷ ἀγωγῆς τους καί ἐπικαλοῦνται τίς ἅγιες εὐχές του γιά τή σωτηρία τή δική τους καί τοῦ ποιμνίου τους. Πολύ πρώιμα Ἅγιοι Πατέρες καί Ἐκκλησιαστικοί Συγγραφεῖς ἀναγνώρισαν τήν ἁγιότητα τοῦ Ἁββᾶ Ἰσαάκ τοῦ Σύρου καί τό σπάνιο θεανθρώπινο ἔργο του. Πολύ περιληπτικά ἀναφέρουμε τούς κάτωθι:

* Ὁ Εὐεργετινός καί ὁ Βίος τοῦ Ἁγίου Κυρίλλου τοῦ Φιλεώτου εἶναι πλήρεις ἀποσπασμάτων πού παραπέμπουν στόν Ἅγιο.
* Ὁ Ὅσιος Πέτρος ὁ Δαμασκηνός στά ἔργα του πού δημοσιεύονται στή Φιλοκαλία τόν ἀναφέρει 29 φορές.
* Ὁ Ὅσιος Νικηφόρος ὁ μονάζων, ὁ διδάσκαλος τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ, πολλάκις παραπέμπει σ’ αὐτόν.
* Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Σιναΐτης τόν θεωρεῖ ὁμότιμο τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Σιναΐτου, συγγραφέως τῆς Κλίμακος καί τοῦ Ἁγίου Μαξίμου τοῦ Ὁμολογητοῦ.
* Οἱ Ἅγιοι Κάλλιστος Πατριάρχης Κωνσταντινουπολεως καί Ἰγνάτιος οἱ Ξανθοπουλοι ἔχουν 26 παραπομπές σ’ αὐτόν.
* Ὁ Ἅγιος Κάλλιστος ὁ Καταφυγιώτης τόν ἀποκαλεῖ «ἡσυχίας ἄκρον ὑφηγητήν».
* Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς τόν ὀνομάζει «ὁ ἐμός θεοφόρος φιλόσοφος», προσθέτοντας καί πολλά ἄλλα ἐγκώμια.
* Ὁ Ἅγιος Φιλόθεος Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, βιογράφος τοῦ ὁσίου Σάββα τοῦ Βατοπεδινοῦ τονίζει τήν κατά Χριστόν ἀλλοίωσιν, ἔλλαμψιν καί θέωσιν τοῦ Πατρός.
* Ὁ Ρῶσος ἡσυχαστής Ἅγιος Νεῖλος Σόρσκυ παραπέμπει στόν Ἅγιο 37 φορές.
* Ὁ Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης δανείζεται ἀπό τόν Ἅγιο Γρηγόριο τόν Παλαμᾶ τούς ἐγκωμιασμούς του γιά τόν Ἅγιο.
* Ὁ Ἅγιος Σεραφείμ τοῦ Σάρωφ κάνει πολλές ἀναφορές στόν Ἀββᾶ Ἰσαάκ.
* Ὁ Στάρετς Ἰωνᾶς τοῦ Κιέβου εἶδε σέ ὅραμα τήν Παναγία μαζί μέ πολλούς Ἁγίους, ἀνάμεσα στούς ὁποίους τόν Ἅγιο Ἰσαάκ.
* Ὁ Ὅσιος Ἱερόθεος ὁ Ἰβηρίτης μετέφρασε καί ἐξέδωσε λόγους τοῦ Ἀββᾶ Ἰσαάκ.
* Ὁ Ὅσιος Θεοφάνης τοῦ Βισένκ, ὁ Ἔγκλειστος, κατεχώρησε ἀποσπάσματα ἀπό τούς λόγους τοῦ Ἀββᾶ Ἰσαάκ στόν 2ο τόμο τῆς Ρωσικῆς Φιλοκαλίας.
* Ὁ Ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς, ἐπίσκοπος Ζίτσης Ἀχρίδος ὑποστηρίζει, ὅτι ὁ Ἀββᾶς Ἰσαάκ εἶναι ἀσύγκριτος ὡς συγγραφέας καί ὁδηγός στήν πνευματική ζωή.

Ἐπίσης στή σελίδα 45 διαβάζουμε:

«Ὁ ἅγιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς γράφει: «Μεταξύ τῶν ἁγίων τούτων φιλοσόφων (δηλ. τῶν Ἁγίων Πατέρων) μία ἀπό τάς πρώτας θέσεις ἀνήκει εἰς τόν μεγάλον ἀσκητήν καί ἅγιον Ἰσαάκ τόν Σύρον. Εἰς τά συγγράμματά του ὁ ἅγιος Ἰσαάκ μέ σπανίαν ἐμπειρικήν γνῶσιν παρακολουθεῖ καί περιγράφει τήν διαδικασίαν τῆς ἐξυγιάνσεως καί καθάρσεως τῶν ἀνθρωπίνων ὀργάνων τῆς γνώσεως ὡς καί τήν αὔξησιν τῆς ἀνθρωπίνης προσωπικότητος ἐν τῇ γνώσει, καί τήν ὀργανικήν κλιμάκωσιν εἰς τήν ἐμπειρικήν ἀπόκτησιν τῆς αἰωνίας Ἀληθείας».

Ὁ θαυμαστός Γέροντας Ἱερώνυμος τῆς Αἰγίνης ἔλεγε: «Ὁ Ἰσαάκ ὁ Σῦρος κρύβει ἕνα μεγάλο θησαυρό. Ἀνοίξετέ τον, διαβάσετέ τον, πλουτίσατε πνευματικά… Ἄν δέν ἔχῃς Ἰσαάκ Σῦρο, καί ἄν δέν ἔχῃς λεφτά νά τόν ἀγοράσῃς, νά πάρῃς μιά τσάντα καί νά βγῇς νά ζητήσῃς χρήματα καί νά τόν πάρῃς… Ὅταν τό διαβάζῃς καί χαίρεσαι καί ἐλέγχεσαι… Νά διαβάζετε ἕνα φύλλο τήν ἡμέραν, νά βλέπεσθε σάν σέ καθρέφτη».

Ὁ Γέρων Παΐσιος ἔλεγε: «Ἄν πήγαινε κανείς στό Ψυχιατρεῖο καί διάβαζε στούς ἀσθενεῖς τόν Ἀββᾶ Ἰσαάκ, θά γίνονταν καλά ὅσοι πιστεύουν στόν Θεό, γιατί θά γνώριζαν τό βαθύτερο νόημα τῆς ζωῆς». Στίς ἐπιστολές του ὁ Γέροντας γράφει: «Πολύ βοηθᾶ ἡ μελέτη στά Ἀσκητικά τοῦ Ἀββᾶ Ἰσαάκ, διότι καί τό βαθύτερο νόημα τῆς ζωῆς δίνει νά καταλάβει κανείς καί κάθε εἴδους μικρό ἤ μεγάλο κόμπλεξ καί ἐάν ἔχει ὁ ἄνθρωπος πού πιστεύει στό Θεό τόν βοηθάει γιά νά τό διώξη. Ἡ ὀλίγη μελέτη στόν Ἀββᾶ Ἰσαάκ ἀλλοιώνει τήν ψυχή μέ τίς πολλές της βιταμίνες».

Στό βίο, τέλος τοῦ Γέροντος διαβάζουμε: «Συνιστοῦσε καί στούς λαϊκούς νά τόν διαβάζουν, ἀλλά λίγο-λίγο, γιά νά τόν ἀφομοιώνουν. Ἔλεγε ὅτι τό βιβλίο τοῦ Ἀββᾶ Ἰσαάκ ἀξίζει ὅσο ὁλόκληρη πατερική βιβλιοθήκη. Στό βιβλίο (τῶν ἀσκητικῶν τοῦ Ἁγίου Ἰσαάκ)πού διάβαζε, κάτω ἀπό τήν εἰκόνα τοῦ Ἁγίου, πού κρατᾶ στό χέρι του ἕνα φτερό καί γράφει, σημείωσε: «Ἀββᾶ μου, δός μου τήν πέννα σου νά ὑπογραμμίσω ὁλόκληρο τό βιβλίο σου». (Ἀξίζει δηλαδή νά ὑπογραμμισθῆ ὁλόκληρο τό κείμενο».(Ἱερομονάχου Ἰσαάκ, βίος Γέροντος Παϊσίου τοῦ ἁγιορείτου σελ. 248).

Ὁ Γέρων Πορφύριος μέ τήν ἐκ Θεοῦ δεδομένη παρρησία συγκρίνει τήν ἀποκάλυψη τῶν θείων μυστηρίων, πού κάμει ὁ θεῖος Ἰσαάκ μέσα ἀπό τά κείμενά του πρός τούς ἀναγνῶστες του, μέ τή δική του ποιμαντική μέθοδο: «Βέβαια γιά τά μυστήρια πού ὁ Θεός ἀποκαλύπτει μέσα μας καλύτερη εἶναι ἡ σιωπή. Νά, ὅμως, πού μπορεῖ νά μᾶς συμβεῖ, ὅπως στόν Ἀπόστολο Παῦλο, πού λέγει: «Παραφέρθηκα· ἐσεῖς μέ ἀναγκάσατε νά τά πῶ λόγῳ τῆς ἀγάπης» (Ρωμ. 1,11-12). Τό ἴδιο στενοχωριέται καί ὁ Ἀββᾶς Ἰσαάκ πού ἀναγκάζεται νά πεῖ τά μυστήρια καί τά βαθιά βιώματα τῆς καρδιᾶς του, ὁρμώμενος ἀπό ἀγάπη καί μόνο.

Νά πῶς τό λέει: «Ἔγινα μωρός· δέν ὑποφέρω νά φυλάξω τό μυστήριον ἐν σιωπῇ, ἀλλά γίνομαι ἀνόητος διά τήν ὠφέλειαν τῶν ἀδελφῶν…». Τά δικά μου ἔκανε κι ἐκεῖνος πρίν ἀπό τόσα χρόνια! Κι ἐγώ ὁ καημένος ἀπ’ τήν ἀγάπη μου σᾶς λέω μερικά ἀπ’ ὅσα μοῦ ἀποκαλύπτει ὁ Θεός». (Γέροντος Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου, Βίος καί λόγοι σελ. 510-511).

Ὁ Γέρων Σωφρόνιος, ὁ κτήτωρ τῆς Μονῆς τοῦ Τιμίου Προδρόμου στό Ἔσσεξ τῆς Ἀγγλίας ἰλιγγιᾷ μπροστά στά ὑπέρ ἄνθρωπον μέτρα τοῦ Ἁγίου Ἰσαάκ: «Κατ’ ἐκεῖνας τάς ἡμέρας» γράφει, «συνήντησα τούς τολμηρούς λόγους τοῦ Ἁγίου Ἰσαάκ τοῦ Σύρου: «Μή συγκρίνῃς τούς ποιοῦντας τά σημεῖα καί τέρατα καί δυνάμεις ἐν τῷ κόσμῳ τοῖς ἡσυχάζουσιν ἐν γνώσει. Ἀγάπησον τήν ἀργίαν τῆς ἡσυχίας, ὑπέρ τοῦ ἐμπλῆσαι πεινῶντας ἐν κόσμῳ καί ἐπιστρέψαι πολλά ἔθνη εἰς προσκύνησιν τοῦ Θεοῦ» (Λόγος κγ΄). Οὐδέποτε ἐπεπειράθην νά συγκρίνω ἐμαυτόν πρός τούς Πατέρας ἤ νά ἐφαρμόσω εἰς ἐμαυτόν πλήρως τούς λόγους αὐτῶν…

Ὁ νοῦς μου οὐδέποτε ἀπετόλμησε νά ἐρευνήσῃ ἐπαρκῶς ἐκείνην τήν κατάστασιν ἐν τῇ ὁποίᾳ διέμενεν ὁ Ἅγιος Ἰσαάκ, ὅτε ἐξέφρασεν τήν ὅρασιν αὐτήν, τήν ὑπερβαίνουσαν τό μέτρον τοῦ ἀνθρώπου». (ἀρχιμ. Σωφρονίου (Σαχάρωφ) Περί προσευχῆς σ. 112-113).

Ἀπό ὅλες αὐτές τίς μαρτυρίες τῶν ἁγίων Πατέρων καί συγχρόνων Γερόντων γίνεται ἐμφανής ἡ καθολική ἀποδοχή τῆς ἁγιότητος τοῦ Ἀββᾶ Ἰσαάκ καί τῶν Ἁγίων συγγραμμάτων του, ἡ ὀρθοδοξία του καί ἡ γνησιότητα τῶν ἁγιοπνευματικῶν ἐμπειριῶν του».

Πράγματι, τό αὐτό Πανάγιο καί Τελεταρχικό Πνεῦμα καθοδηγεῖ τόσο τόν Ἀββᾶ Ἰσαάκ, ὅσο καί τούς λοιπούς Ἁγίους Πατέρες καθώς καί τό χριστεπώνυμο πλήρωμα, πού δείχνει ἀπόλυτη ἐμπιστοσύνη στά πλουσιώτατα πνευματικά νάματα τοῦ Ἁγίου Πατρός.

Δυστυχῶς ἡ ἐπίδραση τῆς παναιρετικῆς Νέας Ἐποχῆς φαίνεται στήν ἔρευνα τῶν ἐπιστημόνων πάνω στά κείμενα τοῦ Ἀββᾶ Ἰσαάκ. Ἡ ἔρευνα εἶναι συγκεχυμένη. Ἔχουν θεωρηθεῖ δικοί του κάποιοι λόγοι πού ἀποδεικνύονται ἀπό τόν π. Ἰ. Φωτόπουλο ὡς νόθοι καί κάποιοι δικοί του ἑρμηνεύονται ἀπό τό Συριακό κείμενο μέ πολύ ἐλεύθερη ἀπόδοση καί μέ μεγάλη ἐλαστικότητα πού παραποιοῦν τό κείμενο. Ἀκόμα καί δικοί μας ὀρθόδοξοι, ὅπως ὁ Ρῶσος ἐπίσκοπος Ἀλφέγιεφ καί ὁ Ἄγγλος ἐπίσκοπος Κάλλιστος Ware βασιζόμενοι στό Δυτικό ἐπιστήμονα Wensinck, πίστεψαν ὅτι ὁ Ἀββᾶς Ἰσαάκ ἀνῆκε στή λεγόμενη «Ἐκκλησία τῆς Ἀνατολῆς», μιά Νεστοριανή «Ἐκκλησία».

Ἀποροῦμε:

Πῶς εἶναι δυνατόν ἐπιστήμονες ἐρευνητές νά παραποιοῦν τά κείμενα τοῦ Ἁγίου;

Ἀποροῦμε καί ἐξιστάμεθα:

Πῶς εἶναι δυνατόν οἱ ὀρθόδοξοι προαναφερθέντες ἐρευνητές Ἐπίσκοποι νά ἀποδέχονται τίς λανθασμένες παραποιήσεις τῶν δυτικῶν Ἐπιστημόνων καί νά τίς υἱοθετοῦν;

Δέν ἀντιλαμβάνονται, ὅτι ἔτσι γίνονται ἀφετηρία γιά παραπλάνηση καί ἄλλων ὀρθοδόξων συγγραφέων καί ἐκδοτῶν, ἔργων τοῦ Ἁγίου Ἰσαάκ τοῦ Σύρου;

Ἐδῶ πρέπει νά προσέξουμε, ὅτι μόνο ἡ παλαιότερη ἔκδοση Σπανοῦ μέ τίτλο «Ἅπαντα τά εὑρεθέντα Ἀσκητικά Ἀββᾶ Ἰσαάκ τοῦ Σύρου» καί ἐπίσης μέ τόν ἴδιο τίτλο ἡ ἔκδοση Ρηγόπουλου, ἀποτελοῦν τά μή νοθευμένα κείμενα πού ἐμπιστευόμαστε μελετώντας τόν Ἀββᾶ Ἰσαάκ.

Οἱ ἁγιορεῖτες πατέρες, ἀπ’ ὅ,τι γνωρίζουμε, χρησιμοποιοῦν τίς παραπάνω ἐκδόσεις. Ὅλοι τους πάντως ἔχουν στό προσκεφάλι τους τόν Ἀββᾶ Ἰσαάκ, τόν ὁποῖο σέ κάθε βῆμα τους συμβουλεύονται.

Οἱ ὁμιλητές πού θά ἀκολουθήσουν:

α.Ὁ κ. Φώτης Σχοινᾶς, διδάκτωρ Φιλοσοφίας, Σύμβουλος φιλολόγων καί

β.Ὁ αἰδεσιμολογιώτατος πρωτοπρεσβύτερος π. Ἀθανάσιος Λαγουρός, Νομικός – Θεολόγος, ἐκδότης τῶν ἐκδόσεων «ΤΗΝΟΣ»,

θά καταδείξουν πιό συγκεκριμένα τή φιλότιμη καί προσεκτική ἔρευνα τοῦ αἰδεσιμολογιωτάτου συγγραφέως π. Ἰωάννη Φωτοπούλου καί τήν ἀναγνώριση καί τιμή τοῦ Ἁγίου ἀπό ὅλο τό Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας. Ἀξίζει νά τονίσουμε τήν ἀφιέρωση τοῦ συγγραφέα στόν θεοφώτιστο γέροντα π. Παΐσιο. Ἀξίζει ἐπίσης νά προσέξουμε τήν πλούσια βιβλιογραφία στό τέλος του βιβλίου, ἀπό τήν ὁποία προκύπτει ἡ σοβαρότητα τῆς μελέτης καί ἡ τεκμηρίωση τῶν θέσεών του.

Ἐν κατακλεῖδι ἄς τονίσουμε τή σημασία τῆς περιλήψεως στήν Ἀγγλική γλῶσσα (Summary), πού μπορεῖ νά προτρέψει κάθε ξενόγλωσσο ἐρευνητή ἤ πιστό στή μελέτη καί στήν ἐν Πνεύματι προσέγγιση τοῦ πρυτάνεως τῶν ἀσκητῶν Πατέρων πού ἔχει ἀγαπηθεῖ καί ἀπό τούς μοναχούς καί ἀπό τούς λαϊκούς πιστούς.

Μετά τίς τριακόσιες περίπου σελίδες τοῦ βιβλίου ὁ ἀναγνώ­στης καταλήγει στό ἀταλάντευτο συμπέρασμα, ὅτι ὁ Ἅγιος Ἰσαάκ ὁ Σῦρος τιμήθηκε καί ἀγαπήθηκε ἀπό τούς Ἁγίους Πατέρες καί τό χριστεπώνυμο πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας ὡς χαρισματοῦχος δάσκαλος στήν ἐν Χριστῷ πνευματική ζωή καί στήν ἐν Πνεύματι θέωση. Ἐμπνέει σέ ἀγῶνες πνευματικούς τούς μοναχούς καί χαλυβδώνει τήν καλή προαίρεση τῶν πιστῶν.

Διδάσκει μέ τούς λόγους του πού μεταφέρουν τήν ἄκτιστη Χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ὥστε νά ἀποκτηθεῖ ἡ ἀπαραίτητη φιλαδελφία πού ὁδηγεῖ στή χαρισματική φιλοθεΐα. Μέσα στή σύγχρονη σκληρή πραγματικότητα τοῦ σφοδροῦ πολέμου πού διεξάγεται κατά τοῦ λαοῦ μας, ἐπικαλούμα­στε τίς εὐχές τοῦ θεοφωτίστου Ἁγίου Πατρός, γιά νά καθοδηγεῖ καί νά φωτίζει τήν Ἑστία Πατερικῶν Μελετῶν σέ γόνιμη καί διακριτική προσφορά στήν Ἐκκλησία μας καί στή κοινωνία μας.

Εὐχαριστοῦμε τόν ἀξιότιμο Δήμαρχο τοῦ Ἀμαρουσίου κ. Γ. Πατούλη, τούς κ.κ. Δημοτικούς Συμβούλους, τούς συνεργάτες του τῆς ὑπηρεσίας Δημοσίων σχέσεων, τούς τεχνικούς καί ὑπαλλήλους πού βοήθησαν στήν πραγματοποίηση αὐτῆς τῆς παρουσιάσεως. Εὐχαριστοῦμε θερμότατα καί ὅλους ἐσᾶς τούς λοιπούς ἐπωνύμους ἀδελφούς πού μετέχοντες στήν ἐκδήλωση αὐτή τῆς Ἑστίας Πατερικῶν Μελετῶν δηλώνετε τή διάθεση τῆς δικῆς σας συνεργασίας μαζί μας.

Read Full Post »

Older Posts »